DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 135 



der vleugels vrij sterk bultig; juist daaronder in de zijden 

 een kort geel streepje. Dekscliildeii bruin. Zijrand van liet 

 abdomen roodgeel; hoeken van segment G van boven bijna 

 onzigtbaar. Voorpooten aan heupen, apophysen en basis 

 der dijen zeer licht geelrood, dijen verder zwart , schoenen 

 lichtbruin met hunne uiteinden en tarsen donker. De vier 

 overige pooten aan de basis geelrood, naar het eind toe 

 bruin. Onderzijde van het lijf zwart; bij den man op het 

 midden van den metathorax een oranje knobbel; van daar 

 eene smalle gele middelstreep naar den anus; zijranden, 

 achterzoom en genilaalsegmenten geel. Bij het wijfje ont- 

 breekt de knobbel, doch schijnt aldaar eene hoekige gele 

 vlek aanwezig. 



Ik ken slechts een inlandsch voorwerp dezer soort; het 

 is een mannetje, door mij in Julij op een der slooten bij 

 Schothorst ten noorden van Amersfoort gevangen. 



7. Hijdrometra lacustris L. 



Plaat 9, fig. 7. 



Linn. S.N. 13 ed. 732, 117. — Schumm. Plot. p.43,7. 

 PI. 3, f. 11. — Burm. Handb. II, p. 210, n° 2. — H. Sch. 

 W. Ins. IX, p. 68 en 73, PI. 301, f. 930 en PI. 299. 

 f. T— V. — Flor, Rh. Livi. I, p. 742. — Dougl. and Scott, 

 Brit. Hem. p. 566. 



Lengte 8 — 9 mm.- — De meest gewone soort, op den rug 

 zwart , door fijne goudgele beharing bruin , aan den buik 

 zilverglanzig en loodgrijs, in de zijden bij het wijfje koper- 

 achtig. Een streepje op het midden van den prothorax, 

 een veegje onder tegen de zijranden van den mesothorax 

 en de zoomen van het achterlijf met de genitaalsegmenten 

 geel. De middelkiel over den thorax is vrij sterk opgezet 

 en vooral op den processus ietwat kamvormig. De sprieten 

 zijn als bij de vorige soort, ook de dekschilden. Het gele 

 zoompje van het achterlijf is weder door een zeer smal 

 zwart randje omgeven. De pooten zijn bruinachtig geel 



