136 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



aan de l)asis, langzamerhand donker wordend, zoodat de 

 tarsen bijna zwart zijn; de voordijen hebben op de boven- 

 zijde eene zwarte langsstreep. Eerste tarsenhd der midden- 

 pooten bijna 4 maal, dat der achterpooten tweemaal zoo 

 lang als het daarop volgende lid. Aan de onderzijde loopt 

 over de borst eerst een middengleufje, dat echter reeds 

 ter hoogte van de middelheupen in een rigcheltje verandert 

 en als zoodanig ver over het midden van het abdomen 

 heenloopt. Bij den man is het achterlijf eenvoudig zwart 

 of donkergrijs met gele zijranden en achterrand, ook de 

 rand van het 1* genitaalsegment en het geheele tweede 

 zijn geel; bij het wijfje is het achterlijf meestal bruingeel 

 met 3 zwarte langsstrepen , een over het midden, de ande- 

 ren langs de zijden. 



Men treft deze soort in zeer vele slooten en stilstaande 

 wateren van ons land aan. De heer Mr. H. W. de Graaf 

 ving onder de anderen ook volwassen voorwerpen met ver- 

 korte dekschilden. 



8, Hy dr ometra argentata Schumm. 



Plaat 9, fig. 8. 



Schumm. Ploteres, p. 49, 9. — Herr. Sch. W. Ins. IX, 

 p. 68 en 74. PI. 301 , f. 932. — Flor, Rh. Livi. I , p. 740. — 

 Dougl. and Scott. Brit. Hem. p. 568. 



Lengte 7 — 8 mm. — De kleinste soort, bovendien her- 

 kenbaar aan eenige in eene bepaalde lichtrigting glinsterende 

 streepjes op den thorax. Bovenzijde donkerbruin, onder- 

 zijde zwart met loodgrijze of kopergele spiegeling. Gedaante 

 als bij de vorige. Sprieten zwart, lid 1 =2 + 3, deze 

 beiden aan elkander gelijk, lid 4 iets langer. Over den 

 thorax loopt een langsrigcheltje dat op den prothorax vuil 

 oranje is gekleurd. De zilverglans, die bij zekere rigting 

 van het licht gezien wordt is of op dit rigcheltje of op het 

 midden van den processus of wel op de zijden daarvan. 

 Dekschilden soms maar half uitgegroeid, zwart met een 



