DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 151 



beneden uitgezet, zijdelings zamengedrukt ; de middendijen 

 (zie PI. 10, f. 2a) met twee tandjes onder aan naar de 

 knie toe ; hunne tarsen van 2 leedjes , waarvan het achterste 

 vrij klein met twee smalle lange klaauwtjes. Heupen der 

 achterpooten zijdelings weggedrukt, opdat de dijen daar- 

 over heen zouden kunnen glijden , 't geen de Notonecten 

 in staat stelt hunne achterpooten bijna geheel naar voren 

 te brengen. Dijen dier pooten niet zoo gezet als de ande- 

 ren maar langer, van onder bezet met twee digte rijen 

 van zeer korte stekeltjes. Scheenen en tarsen dier pooten 

 aan de binnenzijde met lange zwemharen bezet; tarsen 

 van 2 leedjes, aan de spits zonder klaauwtjes. 



De insecten van dit geslacht zwemmen uitmuntend , 

 vliegen des nachts, een enkele maal ook wel op den dag 

 en zijn zeer roofzuchtig. Loopen kunnen zij niet en trach- 

 ten dus door springen het water weder te bereiken, wan- 

 neer zij er toevallig zijn uitgekomen. 



1. Notoneda glauca L. 



Plaat 10, fig. 2 en 2a. 



Linn. S. N. 13 ed. 712, 1. — Fabr. S. Rh. 102, 1, 2 

 et 3. — Panz. Fn. Genn. 3, f. 20. — Rosei, Ins. Del. III, 

 pl. 27. — De Geer, Mém. vertal. v. Goeze, D. Ill, p. 250 

 vlgg. PI. 18, f. 16— 28. — Burm. Hdb. II, 190. — Fieber, 

 Rhynchologr. p. 49, 3. — Flor, Rh. Livi. I, p. 772. — 

 Dougl. and Scott, Brit. Hem. p. 587, PI 20, f. 4. 



Lengte 15 mm. — Zwart met den kop en het voor- 

 borststuk vuilwit; beide zijn glanzig, glad en onbehaard; 

 de groote oogen zijn zeer glanzig bruin. Onder het ach- 

 terste gedeelte van den prothorax schijnt dikwijls het 

 schildje door, dat fluweelachtig zwart is. De dekschilden 

 zijn of vuilgeel, of lichtbruin, zelfs bij eene variëteit bijna 

 zwart met witte basaal vlekken. Bij de minst geteekende 

 voorwerpen ziet men alleen onder den voorrand eene rij 

 van vierhoekige donkerbruine vlekken; sterk geteekenden 



