152 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



hebben de dekschilden geheel met donkerbruin getijgerd. 

 Steeds zijn zij met zeer korte neêrUggende haartjes bezet 

 en daardoor dof en wat fluweelachtig. De pooten zijn geel 

 of bruinachtig; hunne haren en klaauwtjes bruin. 



De bedoelde donkere variëteit, Furcata F., heeft de dek- 

 schilden roetkleurig met lichtere membraan en met twee 

 vuilgele langwerpige vlekken aan de basis, waarvan de 

 grootste op den clavus, de andere daar tegen aan op het 

 corium. Wat ik van Marmorea F., Lutea Müll, en Maculala 

 der Engeischen denken moet, weet ik niet; zijn het soor- 

 ten, zijn het verscheidenheden? Verschillen zij van Glauca 

 in iets anders dan grootte en kleur? Zoo veel is zeker dat 

 ik hier te lande nooit eenig voorwerp gezien heb, dat met 

 zekerheid tot eene der genoemde soorten te brengen was. 



iV. glauca is zeer algemeen verspreid en schier in iedere 

 sloot aan te treffen. Furcata werd door den heer van 

 Medenbach de Rooy bij Nijkerk, door mij in Zuid-Holland 

 gevangen. 



Gen. 2. Ploa Leach. ') 



Het zal wel voldoende zijn de punten van verschil tus- 

 schen dit genus en het voorgaande op te geven. Het 

 ligchaam is kort en breed, doch nog hooger dan breed; 

 de kop is sterk naar beneden gebogen en met de oogen 

 breeder dan de thorax. De dekschilden zijn geheel leder- 

 achtig, zonder membraan. Aan de achterpooten zijn de 

 zwemharen veel korter en hebben de tarsen twee vrij lange 

 klaauwtjes. 



'1. Ploa minutissima F. 



Plaat 10, fig. 3 en 3«. 



Fabr. S. Rh. 104 , 10. — l.each , Trans. Lin. Soc. XH , 

 14, 1. — Burm. Handb. H, 189. — Panz. Fn. Germ. 2, 

 14. — Amyot et Serv. Hém. 449, 1. — Fieb. Ent. Monogr. 



1) JiCach schreef Flea, doch Stejihens heeft dit naar de eigenaardigheid van het 

 Grieksch in Ploa verbeterd. 



