APIIILOTIIRIX RADICIS FABR. 193 



zwollen en met een traliewerk te vergelijken uiteinde 

 aan de beide zijden een klein gewrichtshoofd h, dat in de 

 uitholling van den sterk verdikten chitine-rand der oblonge 

 plaat past , maar verder w'orden er twee « chUine-bogen » B. 

 (fig. 5) gevonden, die blijkbaar de voortzetting zijn van 

 den hier eindigenden rand der oblonge plaat en in de goot 

 overgaan; vervolgt men ze tot zoo ver dan ziet men hoe 

 de beide bogen (in de figuur zijn zij even als de geheele 

 kleppentoestel uit elkander geslagen) aan de naar elkaar 

 toegekeerde vlakten met borsteltjes zijn begroeid, waardoor 

 zij als 't ware in elkander haken op dezelfde wijze als de 

 voor- en achtervleugels der wespen en bijen. Verder naar 

 achteren blijken zij het te zijn, die de twee ribben of 

 railvormige stukken (fig. 5 en 7, rr.) waarover de styletten 

 heen en weer glijden, vormen. Uit fig. 7, die eene dwarse 

 doorsnede van den geheelen angel is, is de gedaante van 

 het gootvormig stuk in het verder verloop te bepalen. 

 Van de vergroeiingslijn der oorspronkelijke onderdeelen is 

 niets meer zichtbaar en eene (met bindweefsel los gevulde) 

 holte H' verloopt door hare geheele lengte; aan het vrije 

 uiteinde is zij naar beneden gebogen (fig. 4, g), niet doorboord 

 en van 3 zwakke korfjes voorzien (fig. 3), eene merkwaardige 

 eigenschap der Gynipiden , wanneer men bedenkt dat bij alle 

 andere daarop onderzochte Vlies vleugehgen juist de stylet- 

 ten van weerhaken of insnijdingen zijn voorzien en het 

 gootvormig stuk geheel gaaf blijft. In de holte /ƒ' zijn twee 

 fijne trachéen gelegen. De vorm der styletten of steekbor- 

 stels (flg. 7, s) is ook het best uit de dwarsdoorsnede afte 

 leiden. Het blijkt dat ook zij geheel hol zijn zonder echter aan 

 het eind doorboord te wezen; in het dus gevormd kanaal 

 is ééne luchtbuis gelegen. De verbinding der styletten met 

 het inwendig geraamte is zeer merkwaardig. Uit fig. 5 toch 

 blijkt dat elk stylet uit een versmelting van 3 fijne staafjes 

 bestaat, waarvan 2 (fig. 5) vrij in 't lichaam eindigt, terwijl 

 1 en 3 samenhangen met het hoekstuk h ; het gewrichts- 

 hoofd van 1 vertoont beharing. Na hunne versmelting 



13 



