JViirum videatur , quum in omnis festi dlei celebratione id unum solennia curanti 

 spectandum sit, ut faustis laetisque verbis omnium animos in festi causam conver- 

 tat, ad laetitiam excitet, totus sit in majorum laudibus celebrandis , interque 

 preces et vota beneficiorum gratam recolat memoriam : ab hoc instituto adeo aberra- 

 tum esse , ut nonnunquam , in ipsius festi opportunitate , de nuUis minus , quam de 

 iis , quarum dies commonet , rebus agi videatur. Quod tamen etsi in celebrandis 

 post multorum annorum intervallum redeuntibus aut in saecularibus ludis prorsus 

 culpandum et fere absurdum sit: in anniversariis festis non modo excusationem 

 habere , sed probandum esse videtur. Interdum enim et inopiae memorabiUum , 

 annuis vicibus narrandorum , succurrendum est , ne paene vacuus agatur dies , so- 

 lennibus celebrandis constitutus : et diei officiis non deesse is censendus est , qui eam 

 sibi dicendi sumit materiem ^ quae audientium animis obiectandis sit accommodata. 

 Unde factum esse censeo , ut majores hanc legem sanciverint qua Reclor Acade- 

 miae tenetur , ut , Magistratu abiturus , ante quam ad res Academiae suique mu- 

 neris enarrandas accedat , de aliquo argumento sermonem faciat : quod ita sancte 

 servari novimus, ut de eo , sine gravi quadam causa intermittendo vel cogitare , 

 unusquisque fere nefas duxisse videatur. Tamen si unquam , nunc vel maxime 

 dubitari possit , sitne meus sermo his ipsis potius , quae vivimus , temporibus re- 

 rumqpie publicarum curis, quibus omnium animi occupantur, accommodandus. 

 Quae cogitatio, quum vel propter ipsam rerum conditionem vel propter diser- 



A tis- 



