ORATIO. 9 



Wernerus igitur , postquam terrae strucluram explüraverat,!ioc jam egit, ut hu jus 

 probabilem aliquam pioferret rationem. Circumspicientem videre mihi videor ; multa 

 sunt, quae negotium facessunt. Explicationis principia , unde sibi sumat, non ha- 

 bet; experientiam nulla consiha dare queritur; meditttur; vexatur dubitationibus , 

 e contrariis in contraria ruit. Tarnen ea , quae coram videt , non eadem olim 

 faisse intelligit. Saxa illa aliunde fuisse advecta : advenlüs , ordiüis et temporum 

 successionibus deposita fuisse : illorum tecta , strata , potentibus viribus mota , eversa , 

 disrupta esse, perspicuuni est. Undenam igitur illa cuncta ? an e profundis? non 

 ita, quae tota subsistunt, quiescunt et rigent, nuUo plane motu agitantur. Ergo 

 de summis ? ne hoc quidem ; quidnam terra egresso obviam est, quod vel compa- 

 rari illis possit ? ubinam ille terrarum locus est , qui talia gignat ? ubi liquores , e 

 quibus illa concreverint ? qulbus au^eantur? nusquam sane, Quae dein in tota re- 

 rum Natura illae vires, quarum ea potentia sit, ut tantas moles moveant, concu- 

 tiant? nullae sane. Ergo e rerum praesentia nihil prorsus proficitur? O gravis- 

 simam quaestionem! quidni Tu, Wernere, in ea substitisti ! Nisi igitur e 

 praesenti rerum ordine, quidni e priore, alio, diverso, jam nuUo? haeret suspen- 

 sus! placet, arridet cogitatio! Ecce jam spectri imaginem, inquietae menti obrer, 

 santem ! Immanes aquarum fluctus supra terram dilTunduntur ! aquarum inquam ! 

 imo succorum terrestrium , fluentlum , mira rerum foetura gravidorum ! quaquavor- 

 sum abeunt, dein quiescunt , largum , in saxa rigentem , proventum deponunt; prima 

 illa firmamenta constituunt, infima, e profundissimis in summa montium cacumina 

 elata. Jam defluunt aequora , deprimuntur , considunt. Quorsum igitur ? quid tu 

 haec curas ? sed disrupta illa , dimota , delata , aliorum intermixtu ? recte : nam 

 novi dein reversi sunt fluctus , non placidi illi , sed impetuosi , sed perturbati , di- 

 versis jam feti saxeis materiis; ruunt in prima illa, eaque pulsant, coneutiunt, 

 diruunt(, diruta suis ex se concretis admiscent. Nunc et hi defluunt, deducuntur. 

 Hoccine jam satis ? itane illa negligis quae incumbunt, quae superiora sunt, quae 

 strata et tabuUta, ordine, inclinatione , materie, multa rerum varietale di versa 



B sunt.? 



