COMMENTATIO ad QUAESTIONEM MATHEMATICAM. 13 



societate Jesu tentamma hac de mate.ie , de quibusmentionemmjcceiat ipsc , ncmounquam 

 VidU. Eodem fere tempore Viviani, poslremus Galilaei discipulus , eidcm laboii 

 vires inteiidere sibi proposuit. Prius vero quam vel quintum librum ad fincm usque per, 

 duxerat, ecce A. 1658 Borellius in Bibliothcea Medicea , quae est Floreiiliae , oJTen- 

 dit in Apollonii Coiiica manuscripta lingua Arabica , deficicnle tantummodo lib.o 

 octavo. Simul atque agnovit, ab Archiduce Tusciae veniam obliiiet ut Romac adju- 

 vante Abrahame Ech eilen si litterarum orientalium peritissimo yersionem Latinam 

 curare sibi liceat , quam dein edidit A. 1661 doctis auctam adnotationibus. Viviani 

 mtenm opus suum perfecit , cumque Borellium retmuerat interdictum Arclüducis 

 quomnius de us quae sibi procedeute yersione imaotescerent , ne hilum quidem revelarct' 

 A. jam 1659 divinationem suam in quhüum. Apollonii Coyiicorum librum lypil 

 mandare potuil. Ex qua postea , divulgata versione Laiina, magnam hanc retubt laudem 

 ut m multis qmdem Graecum attigisse, in noimuUis eum superasse arbitretur (1).' 

 Quod spectat argumentum singulorum librorum , quorum quatuor primos ab Euclide 

 receptos fuszus se explicasse declarat Apollonius, suis ipsius yerbis commemorabo. 



Contmet Liber primus origines Irium sectionum eonicarum , ut et oppositarum sectio- 

 num, earumdcmqne praecipua symptomata , plenius et universaHus , quam in aliovum 

 scnphs rcpenuntur elaborata. Seeundus continet quae ad diametros et axes perlinent, ut 

 et ad asymptotos. Tertius habet multa et omnigena theoremata ulilia ad compositionem 

 locorum solidorum et ad delerminationes : quorum plurima perpulchra et nova sunt. 

 Quartus docet quotupliciter coni sectiones vel iiater se vel cum circuli cii-cumferentia 

 occunei-epossrnt; atque insuper , quot punctis coni sectio vel circuli circumferentia vel 

 et,am sectiones oppositae oppositis scctionibus occurrant. ßeliqui quatuor libri peni- 

 Uorem magis spectant scientiam. Prin.us enim ex iis magna ex parte agit de maximis et 

 munmis. Seeundus de aequalibus similibusque sectiowbus. Tertius tradit theoremata 

 dionst.ca s.ve determiixandi vim habenlia. Quartus vero habet problemata couica deter- 

 mmata. labn cuncli CDLXXXVII con.tant Theorematibus, Lemmatibus autcm LXX. 

 Demque anunadverlere place t , ApoIIonium suas vmdicare denommationes ^/^^,.eö. , 

 laraholue ^i H,jperOolae , quas Arislaeus et quotquot Apoll onio priores üieruKE 

 acutanguh, reolanguli el obiusanguli eoni sectiones dicer(^ soiebant. 



Nunc ordme scquuntur Avista ei senioris Locarum solidorum libci V. Quid vetere. 

 per loca sohda intelle.eriuf , supra jam verbo attigi. Est iterum Viviani, q„, h-nu, 

 Seometrae laborem restituit. lade ab anno actatis suae XXIII ad hoc se converterat 

 proposüum. Vana tamen impedinienla id effecerunt ut juvenilis i.te conatua si.„ul semli. 

 ^cumm.. tentameu fieret ullim.am. K.a enim nisi A. 1701 tj^^is divulgabatux op.... 



(j) Vid. Hontucl* I. l Tcni. I. p. »5«, ' 



