.48 P E T R I L E N A R.D ! Px TJ K E, 



fueruiit , in secnnda vero sua commentaliüne ipsas rejecit et alias projjosuit qiiae omnino 

 i\ theoria peiulent , et (luas igitiir Iradere non possum, Lc.^res aiUea enunoiatae ad fim- 

 brias rnedio umbrae gpometricac proximas referri possiint sed non adeo bene ad eas cpae 

 prope extremilatem umbrae geometricae iaveniunlur (1). • • 



§ 4S. 



Anno 1803 celeberrimus Thomas Young ofaservavit phaenomenoii valde ssingularc. 

 Nempe in mcdio tascis luminosi posuit chartam cujus diameter j'g unciae anglicae ae- 

 qualis erat , atque umfaram in chartam albam incidere jussit ; tunc , ut hoc fieri deberet , 

 observavil fimbrias et exteriores et intcriores ; deinde posita parva umbella MN Fig. 5. 

 ante vel post corpus opacum , ut illud in hac figura videri polest , omnes fimbriae 

 evaneseerc \idit. Cum vero parva umbella ad majorem distanliam corporis LL' posita 

 esset etiam profuudius in umbram geomelricara immergi debebat (2). Ita , ut omnes fim- 

 briae intcriores evenescant , suflicit intercipere lumen quod juxta ünam corporis margi- 

 nem Iran-iit. 



Clarissimus Arago etiam anno 18!ß inslituit esperimenta praecedenti sim'ilia (3). In- 

 venit enim ovdiiiem fimbrinrum interiorum mufari si in umbra geometrica loco parvae 

 umbellae opacac ponebatur lamella trauslucida et tenuissima ; observavil fimbrias unum , 

 duos , Ires etc. ordines procedere versus islam umbrae parlem , in qua lamella immersa 

 erat , secimdum crassiludinem lamcllarum quibus utebalur. Cum lamellae crassiores 

 fiebant omnes fimbriae evanescebant. 



Si vero in ulramque parlem umbrae geomelricae lamellae ponunlur, fimbriae movebunl 

 versus umbrae extremitatcm in qua crassissima lamella posita est. Leges hujus motus e 

 Fresnelii Iheoria caiculari possunt sed non inveni observationes , e quibus ipsas dedu- 

 cere potuissem. 



S- 44. 



( I ) Tant que les Bandes extiemes sont suffisarament floignöes des horSs de I'ombre celte formule 

 s'accorde assez bien avec l'observation , mais lorsqu'elles s'cn apfirochent beaucoup ou les depasseiit on 

 reconuait une petite diflerence entre leur posllion reelle et cellc qui se didnit de la foniiule. En g4- 

 ii^ral ce calcul donne loujours des largeurs un peu plus granc'es que l'obscrvalion. Conf. Meirwircs de 

 VAcaclenüe des Sciences , 182t. pag. 3t)4. 



(a) Tliouias l'oung, Natural Philosophi, Vol. II. pag. 640. 



(3) ArinaLs da Cltiinie et de Physique , T. I. ibi6. pag. igy. 



