^ FREDERICI ANTONII ÜUILIELMI MIQUEL 



•wiiim (1) igitur , Sprengclium (2), Necsium (3) eosque, qui gcnnmae defini- 

 tionem lalius cxteiidunt , hac in disjjutalione sequar ^ quonim ullimus sie hac de re 

 effalur : • Knospe ist die noch unentwickelte Anlage des Zweigs auf der entwickelten 

 Pflanze " u. s. w. Prior ita : i Knospe ist derjenige Tlicil eines Gewächses , welcher den 

 Entwurf zum weitern Wachsthum desselben enthält. " 

 Sed videamus nunc , quid natura faciat, si gcmmam producit. 



§• 3. 

 Ortus. 



Malpighi hoc ita explicat (4): » Gemmarum cruptiones statis locis et temporibus 

 succedunt, ubi seil, turgens succus copia et contculo spiritu fistulas ad latera curval et 

 extra derivatur: unde de novo geminatis ligneis fibris , tracheis et extensae meduUac cor- 

 tei additur, a quo copiosa foliola erumpentia in gemmae corpusculum conglobantur. " 

 Si haue descriptionem cum illa receuliorum comparemus, eas non multum diflerre vi- 

 debimus. In Universum hodiernorum botanicorum observationibus ductus , gemmae ortum 

 ita describerem : Eo loco , ubi gemma oritur, caulis semper quodammodo intumescil (5), 

 dum major ibi humorum afiluxus locum habere vidclur; gemma semper ad apiccm fasci- 

 culi fibrarum est collocata , quare huic maxima pars in ejus generatione tribuenda vide- 

 tur ; pars li-unci antiqui quasi secedit inque proprium corpus abit , cujus apex gemmd 

 constituitur. Cortcx eliam evidenter est continuatio corlieis maternae (6). 



De la Harpe (7) egrcgie descripsit , quomodo e caulibus subterraneis Graminea- 

 rum et Cypei-acearum folia squamaeformia, gemmae atque radiculae oriuntur. Prope 

 nempe ad articulationem e cylindro vaseuloso centrali fibrae fortissimae extimae mem- 

 branulam penetrant, qua separalur a tela cellulosa externa, e centro divergentes, di- 

 rectione obliqua ad peripheriam perveniunt , abeuntque ad folium formandum. Jam se- 

 quuntur illae fibrae , quibus gemtnam formandi data est provincia , quae eodem modo 

 a parte centrali separatae , eademque directione divergentes caulem inter folium illiusque 

 peripheriam perforant ; hisce jam fibris emissis, contrahitur corpus vasculosum centrale, 

 et si cavilas in centro caulis adsit , haec ibievanescit , atque jam nunc supra locum, quo 

 priores fibrae abierant, subito, sub angulo rec/o, abeunt illae fibrae, quae radicults 

 formandis sunt destinatae , decussant eas folii gcmmaeque , adeoque eslus adpareutes , ra- 



di- 



(i) Bandbuch der Kräuterkunde, S. is6. (j) Bau wid Natur u. s. w., p. ijS. 



(5) Handb. der Botanik. 



(4) Opera omnia [Anat. plantarum) I. p. (17. Ed. in 4to , Lugd. Bat. 



(5) Mirbel IIb. cit. p. aa3. (6) De Candolle, Organographie , T. I, p. 197. seqq. 

 (7) ^rmaks des Sciences naturelles, T. VI. pag. ai»-a8. 



