§8 FREDERIGI ANTONII GUILIELIII MIQUEL 



eodcm moflo mox lubuni , mox vcro £olio!a , pe/ala dicta , ofTorl ; insigai vero compagis 

 lencriludine et colorum elcgantia distinguitur. Tertiiis veilicillus est illc stuminum , cui 

 Roeperus nomcn androecü (I)dedit; tcncrrim.i ofTcrt oigmri , eaijiic a praecedenlibus 

 priino adspectu maxime diversa. Qiiartus deniquc et iiltimiis verlicillus in medio florR 

 collocatus e carpellis cornpouilur, quique simili ratione a Roepero gijnoccium 

 appellatur (2 ). 



Licet singuli vcrlicilli in eodcm piano collocali videaiilur, tarnen potias sibi inviccm 

 impositi sunt , cum etiam singulorinn evolutio fiat juxta generalem vegctationis legem a 

 iiodo ad nodum , ea diflcrentia , quod inlernodia hie sint fere nulla , quamvis siibinde res 

 eTidentcr pateat : sie in Puhalilla bracteas longo infra florem posilas tanquam calyccm 

 considerarc possumus , uli etiam in Anemonihas et Ilellehoro hycmali L. (3). Quod 

 vero mutuum horum verticillorum situm attinet , non obliviscendum , pelala cum sepa- 

 lis aflernaie , slamina iterum cum pelalis ; sepalis ideo opposita sunt ; carpella vero non 

 semper cum slaminibus allernant , quare Gel. Roeper alium adhuc verlicillum inter 

 androecium et gijnoecium adsumere vellet, qui nectariis similibusque organis in quibus- 

 dam floribus iudicaii videatur (4). 



§. 2. 



Auctorum de ßorcs fonnaliotie sentcn/iae. 



Floris formationem vario modo explicarunt auctores, quas diversas senlenlias hie ad- 

 ducere oportet , priusquam ad rem ipsam confiderandam me accingnm, 



Linnaeus primum floris formationem cum insectorum, imprimis Lepidopteroriim me- 

 famorphosi comparat ( 5) , quod ex ejus ipsius verbis luce clarius adparet (6 ) : 



I) Vegetabih'a eidem ac animalia, mulationi , et non minori admiratione dignae me- 

 tamorphosi , subjecta sunt. • Inseotovum metamorphofis , in inlegiimenli unius alte- 

 riusque exuifione ronsislit , dum postea ])ropria et perfecta forma, nuda proveniunt. 

 Ilanc etiam metamorphosin in plerisque plautis videmus. Plantae enim (si partem ea- 

 rum praecipuam , ubi vita consistit, radicem nempe, consideramus ^ ex cortice, Hbro, 

 ligno et medulla consistunt. Cortex plantarum eodem modo scse habet, ac tunica lar- 

 vac quae exuta , denudatum iusectum relinquit. Sic etiam in vegcLubihbus fit , cum flo- 



res 



(I ) Linnnea, T. I. 3. p /JS?. 



(2) Conf. De CanHdIle, Theorie ilemcnt., H» ü. p. i5t. 



f3J Sc Iiullz , rfie Furl/iß'inliiiiig u s. w. , |>. tir-^ifi. 



(i) Jiissieu, Memoire sur les Rutacces , p. ü'i. et Koe|>er 1« Linniea , T. I. 3. p. (153—460, 



(^) Amoenit. Acad , 'i\ IV. Uiss, de Mclamorp/wfi ^/Uiilarum , i;55. p. Süj — 3äß. . , . r / , 



^(■6,) Üb. oit. p. 3.70. ■ .v^caoal, ( , ; 



