RESPONSIO AD QUAESTIONEM BOTANIGAM. 65 



nae hortul. excrescentes , vidisse teslatur Doct. Courtois (1 ). Viri Gel. N. C. Serin- 

 ge et Heyland Arabidem alptnam descn^sernnl , e cujus sepalorum inferiorum axillis , 

 quae deciderant , novi pedunculi , flores gerenles , evolvebantur ; similem evolulionem in 

 Tetragonia expansa videnmt (2) , egoque in Lychnide viscaria vidi (3). 



Origo call/cum duplicium adhue quodammodo obscura esse videtur; attamen observa- 

 tio ingeniosi Roeperi rem aliqualenus collustrat. Suspicans enim, foliola calyciiia • 

 exteriora florum Polentillae caet. e foliorum calycinorum Terorum slipulis per paria 

 eonnatis, formata esse, hanc sententiam in Fragarta pro parte confirmatam Tidit, cujus 

 inier foliola externa alia apice bifida erant, alia ad basin usque separata (4). Sic etiam 

 calj'cem exteriorem ^afoacearwT» oriri suspicatur Gl. Link (5), neque improbabile 

 Tidetur , in pluribus plantis hoc ita esse explicandum , saltem saepe ; quod ulteriore mon- 

 «trorum indagatioue forsäa clarius patebit. 



f. 5. 



Evolutio, 



Calycis evoluiio in Universum considerata , non paucas differenlias offert. Mox enim 

 flore rite evoluto et aperto , decidunt sepala , uti in Ranunculis quibusdam , Papavere 

 aliisque videas ; tunc autem sepala libera esse debenl , et conjunctio cum caule fere arti- 

 culationis in modum oblineal; vulgo tamen per reliquam floris vitam remanet calvx, 

 imo ultra hrnic terminum vitam protrahit, variasque mutationes tum magnitudine tum 

 compage subire solet. Prouti cum OTario concreveril aut non, calyx superus aut infe- 

 rus vocalur. •■* '''''l''' 



lex illa generalis,, ea Organa , quae variae pressioni sunt exposita et ob partes ambien- 

 tes luce aereque non adeo libere fruuntur, ad perfectionem typicam non pervenire, etiam 

 ad calycem est applicanda. Si plures flores in una inflorescentia ita angustis limiti- 

 I)us continenlur , ut unus flos alterum premat vel alia ratione noxium in eum exerceai 

 effectum , calyx in genere a forma primaria , a typo , recedit , quae mulatio adhuc au- 

 getur, si simul concrescatcum ovario , sive si calyx sit adhacrens. Haec ommumDipsa- 

 ceis alque Composüis locum habent; earum enim tubus -calycinus ad laminam tenuemre- 

 ductus cum ovario coaluit , et sepalorum pars libera in squamas membranaceas abüt ; quae 

 mox indurescentes et elongatae spinas referunt . mox pilorum formam induuat , et pap- 

 pum formant. Hanc pappi originemjam inleHexisse videturLinnaeus , cum dicat, illum 



g'S- 

 (i) Bijdragen tot de natuurk. TTetenschappen , T. 11. «. p sjg. 

 (a) Bulletin botanique par Springe, Genfire l83o. n". i. 

 (3) Tab. II. fig. II. Conf. Expl, Tab. (4) Linnaea, T. 11. 1. p. 81. 



(5) Lib, eil, p. 171, 



I 



