90 FREDERICI ANTONII GUILIELMI MIQUEL 



sctninis evolutione evancscit , mos vero , iiti nucicus , albumcn conslituit , vcl solutn vel 

 cum nuclco siniul. Cum hisce ferc conseulit lironjniart, statuens membranam ex- 

 ternara iu testam abire , et membranam interuam semiuis formari posse et a Icgraiue ( mem- 

 brana interna Brownü) et a nucleo caet. 



§. 8. 



Typica composäio. 



Licet verisimillimum quidem sit, etiam ovuli , ideoque et semiuis integumenta typice 

 folium unKmvel plura esse, tarnen hoc uondum ita ex profcsso explicarunt Botanici; sed 

 leviter polius iudicant. Turpinius pro ultimo organo appendiculari plantae ovum ha- 

 bet , et esse folium ab omni parte concretum et uunquam dehiscens , statuit ; oriatur etiam 

 hoc folium ovulare ut et alia , ad nodum vitalem , qui nodus conceptaculo inserviat 

 embryoni(l). Accuratiua haue rem indagavit CI. Schul tz (2), qui siugulaa partes 

 ita explicat : 



Oriuutur integumenta e nodo funiculi; ubi hic a semiae solvitur , remanet cicalrix; 

 umbilicus. Tres vero partes hic distinguendae sunt: 



1. jlla pars, quae concrctione margiuum folii ovularis formata est, iji qua lantunj 

 coujunclio telae eellularis funiculi cum testa obtinuit. 



2. illa , per quam vasa e fuuiculo ad iuteriora tendunt et quae foramen sistit , et 



3. illa , quae finibus vasorum iu umbilicum intrantium constituitur. 



Primam partem nominal fissurant umbilicalem , secundam foramen ■um.bilicale , el 

 tertiam nodum. umbilicalem, Vasa porro nervi medii folii , c quo tesla est formata , 

 in umbilicum intrant et percurruut majorem miuoremve partem dorsi semiuis, quae mar» 

 giuem vel elevatum vel Impressum exhiberc soleut, donec ad umbiüci originem redeant et 

 iiic formeut nodum umbilicalem; margo , qui remauet inter hunc et foramen umbilicale 

 e concretioue marginum folii derivandus est. 



Haec autem de organis fructificationis disputata suiSciaut ; ab uno ad altei-um trauseun- 

 do catenae ultimum amiulum absolvimus, 



"- Und 



( 1 ) Iconogr , T. VII. part. a. p. 1 35. 



( 2 ) Die Fortpß. u. s. w. , p. 388. 



Surua (C. 11. §. I.) jaraindicavi , Eoeperiim opinar! , praeter quatuor Tios in^icatos verticiUos aj- 

 hiic alios in flore latere, at non , nisi raro , erolutos; ejiismodi fonnationis vitleDtur nectaria , pa.- 

 rapetala Lk. , phycostema caet.; transitura magis evidenlera ab uno verticillo ad alteruiu indicant. Cf. 

 Goethe 1, c. p. 4o, 4a, Roeper dein liunc verticilluni nscUriJtrwn vocat, Cf, De Orgaiiif plant,, 

 p. '7. 



