KESPONSIO AD QÜAESTIONEur BÖTANICAM. 



»3 



bylonicae ad stamen , imo vidit formas intermedias , ad iüferiora ovarium , ia medio an« 

 Iheratn , superne Stigma referentes. 



Quaejam si ita sint , illud quidem non negandum, inter haec Organa magnam esse 

 convenientiam , licet nondum certo constet , a quibus causis evolutioms pendeat diffe- 

 rentia , nee , quaenam utriusque organi partes sibi invicem respondeu7it. Cum uler- 

 que verticillus lypice e foliis componalur , ejusmodi affinitas nil improbabile conlinet. 



D I V I S I O III. 



ORGAÄA UETAMOaPHOSI BEIBOGBADA EX ALIIS O » T A. 



VJmnia fere plantae Organa certas quasdam mutationes subire possunt , (juibus nova 

 alqtift singularis organorum series constituitur. Candollius (I) tales transforma- 

 tiones ad quinque classes reduxit : nempe ad spinosas , filamentosas , mevihranaceas , 

 scariosas atque carnosas; quarum duas priores proprio Capite considerabo ; tertiam , 

 tanquam mutalionem naturalem normalem offerunt rami Xylophyllae , Phyllanthi caet. ' 

 ateormatöer iUam invenimys in Celosia , caulibus ita dictis/aicia/fj* , quas non rarö 

 in Asparago oßcina/z yidere licet , inqut phyUodiis cael. ; quartam m paleis , pappo 

 simHibusque ; et ultimam denique ut ut naturalem in plantarum carnosajum foliis sar<:o- 

 earpnn , caet. videas. •'"■ '■ 



■i-atup j-j 



CAPUT I. ' 



;;.r ! ( .tiuijiij 



iinoisijy^ 



.■S,JE,IH,A.Ei 



§. «'. 



I^ejinüzo, 



öub noaiiae a,'morum planfarum jam apud antiquos Botanicoa enumeratas Fcgimus tales 

 partes, quae duritie et apicum acuminibus üisignes erant ; quaequein unam clLem colli- 



( I ) Theorie dlem. , p. io6, 



M 3 



