PRAEFATIO. 



i^ohnt fere lilerarum studiosi, uhi in cerlamine lilerario commenfationes suas , pro 

 erogafo praemio j>romerendo , Vironini Eruditorum judicio permitfant , magno ver- 

 loriim appat-aiu tum rationes enumerare , quae ad sci'ibendum eos impulerint , luni 

 Judicum Clarissimorum benigntiatem an faciliiatem sibi de^n-ecari. Neutrum auletu 

 facere jam mihi in animo est. Nam quod ad illud attinet ; tanta propositae Quae- 

 stionis gravilas est , tanta ejus explicandae utilitas , ut jiotius ei rationes essent 

 reddendae , cui non placuisset , quam qtiidem Uli, qui ejus solvendae periculum 

 feoerit. Quid enim hortiini Christiano , — quid jxraesertim Ckristianae Tlieologiae 

 Studioso et fuluro ecclesiae antistiti , gratius esse potest , quam antiquissima illa. 

 rei Ckristianae tempora , vere aurea , in memoriam revocai'e , — quam in iis dege- 

 re atque cominornri? — Quod autem nolo multisverbis lene atque benigmim efflagita- 

 ra Judicium, hujus quidem rei causa 7ion in tali sita est arrogantia , sive potius 

 insania , qua putem opus meum tarn jyerfectum , atque ita ab omni parle abso- 

 lufum esse , ut pi-orsus judicum benignitate 7ion indigeat. Quantis enim et quam 

 gravibus vitiis haec mea laboret scriptio , nemo , j)rofecto , me ipso magis sentit. 

 Sed vero pai-iim honeste , ut mihi videtur , de Clarissimorum ejus Jtidicum sentirem 

 aequitate , si necesse haberem multis verbis iis quasi in memoriam revocare , juve- 

 nile esse opus, quod iis affertur dijudicandum ; — auctori ejus ulpofe juveni, non 

 nisi juveniles esse vires. Probe enim hoc scitis , Viri Clarissimi ! — non nisi ju- 

 venes ad certamen evocastis , — non nisi juvenum exspectafis opus. Qua quidem 

 de re cum mihi firmiler persuasum. est , non sine qtiadam etiam fiducia hancce 

 scriptionem Vestro , Viri Clanssimi I submitto judicio. Praestili enim quae polui ; 

 fuare, si vel mihi non tarn felici esse contingaf , ut desideriis vestris satisfaciam , 



A 2 %iet 



ft 



