C JANIvakGILSE 



tmlitjuac erclcsiac indole couvcnienlius esse polernt , qiinm quod hac liles , cum («iiicm- 

 odmodiim aulea ficri solcbal) ad Apostolos dcfcni Dcm jiosscnt , nd liorum amicos alque 

 in ecclesia quasi- succcssores defercbantur , qtii suo arbitrio eas dirimere conarenlur. 

 Quin etinm iion est quod dubitemiis ipsos hos Apostolorum amicos sibi subiude 

 aüquam arrogassc auctorilatem ( 1 ) Apostolicam , alque nd promovendam ecclcsiarum 

 salutcm alicpiando Cliristianis praeccpta salutaria et solatium in perseculionibus , alüsque 

 rebus adversis , tradidisse. Ipsi exemplum praebuerant Apostoli , qui \arianim ecclcsia- 

 rum , datis lilteris , res curarant et ubi i])si adesse non poterant , ibi tarnen absentes 

 Cbvislianos docere atque in fide confirmare conati fuerant. 



Hiuc probabililer ortum duxcrunl illa scripta , quae Palrum Apostolicorum nomine 

 ctiam nunc supersunt. Quod ad extcrnum eorimi habitum attinet , conveniunt quam 

 niaxime cum scriptis Apostolorum , quae in Novo Foedcre nobis sunt conservata. Sunt 

 epistolac , uno cxceplo Hermae libro, qui Pas/or inscribitur , vel ad ormies Chri- 

 stianos , vel ad unam quamdam ecclcsiam , vcl ad unum quemdam hominem scrip- 

 tae (2). Quod autem ad siiigulorum scriptorum argumentum attinet, etiam in eo 

 magna cum scriptis Apostolorum convenientia vix ac ne vix quidem negari polest. 

 Conscripta sunt maximam partem ad commcndandas illas virtutes , quas religio Christia- 

 ua hominibus colendas praecipit , ideoquc sunt argumenli maxime practici , nequc 

 doctrinas Iheorelicas attingmit , nisi qualenus cum doctrina morum intimo nexu sint 

 conjunctae. Quantopere hac in re conveniunt cum scriptis Apostolicis , quae semper 

 ctiam vilam , moresque Chrislianorum sjiectanl ! Quanlopcrc contra diversa sunt a re- 

 cenliorum ecclesiae Christianae scriptorum operibus , in quibus , pro simpliri doctrina 

 Euangelica , doctas alque subtiles argumentationes circa doctiinas obscuras , hominuni- 

 (]ue cajjtum superantes , haud raro invenimus ! 



Antequam autem de singulorum scriptorum , quae Patrum Apostolicorum nomen jure 

 in Tronic gerunf , argumcnlis accuratius cxjilicemus , haud inutilc nobis vistim est ali- 

 quid de singulis eorum auctoribus in medium proferrc. Quod si facimus , simul eliam 

 dubitatioues examinarc poterimus , quae vcl circa authentiam , vcl circa inlcgritatcm 

 plurimorum herum scriptorimi a variis viris doctis molac sunt (3). 



S-2. 



(i) Multis quidem diversam ab illa auctorltale , quam dciiide priinariae ecclesiae eariimque Poiiti- 

 iices in ceteros sibi arroganmt Christianos , sed verc Apostulicam , qua Pauli, alioiiunque Aposlolo- 

 iuni sequeliauUir exeiinjluni , fufj^fiiav in /ojJ^-A cTfcftVrE,- rpsjxorljv , iva fui /iUß-^Sri ^ J'McyU ■ äX>.' i-j rrx/rl 

 chvaräytEi iavToiJi äf Qeou Jiixmoi x. t X a Cor. VI: 3 seqq. 



(aj Patres Apostolicos in scribendis suis epislolis Apostolorum exemplum seculos fulsse e mullis 

 probdblle est. Cf. 3. E. C. Schmidt, Handbuch der ChrislUchen Kirchenseschichte , Tli. I. §. 86. 

 P. 33i. ed. aae. 



(3) Palrum Aposlollcorura opera orania cum vcra , tum supposita onmium priauis coUeglt alque 

 «didit Juli. Bapt. Cotcleriiis Parisiis , A*^. iG;2. Haue ediliunciu repeliit, cmecdaTil , auxlt 



ioh. 



