14' J A N I VAN G I L S E 



ulraquc a Cotclerio et Clerico rcpclila in suis editioiiibus Patrum Aposlolicomm. 

 IJreviorcm recensioiiem singularem edidil J. L. Frey (1). 



Licet vero et Usserius et Vossius Septem illas cpistolas (de epistola ad Polycar- 

 püm dubitanter lo(piitur Usserius), sccundum reccnsioncm breviorcm , geiuiinum at- 

 que sincerum Ignatii oiws haberent , licet magni nominis viri, Natalis Alexander, 

 Colelerius, Dupinius, alii eanim authenliam defendercnt, alii tamen alilcr judica- 

 bant , inprimis ü, qui, a parlibus Roformafonun stanles, Romano-Catliolicos alijue Epis- 

 copalis ecclesiae Auglicae fautores impugnareiit , ciim hi ex Ignatii iiiijviniis epistolis 

 argumenta petere solerent, quibiis imperii Episcopalis anliquitatem defendercnt. Uli 

 igitur Prolestanles harum epistolarum aullientiam prorsus negare ausi sunt, Uli Blon- 

 dellus, Salmasius, Basnagius atque inprimis Dallaeus. — Blondel- 

 lo (2) et Dallaeo (3) impugnanlibus , Pearsouo (4) summo studio harum 

 epistolarum authentiam defcndente, crilica haec virorum doclissimorum i^ugna maxi- 

 mam nacta est celebritatem. Semlerus (5) etiam contra illas epistolas haud pau- 

 oas movit dubitaliones. Hi vero omnes de breviore epistolarum rccensionc agebant, 

 vero longiorem interpolatam esse ad mium omnes credebant. Aliter tamen Wh ist o- 

 nus (6), qui novam proferebat hypothesin, qua defendere conabatur epistolas, 

 quemadmodum in longiore exhibentur recensione , genuinum opus esse Ignatii, es 

 iis vero breviorem receusiouem petitam et simul corruptam esse, quae tarnen hypothesis 

 paucis placuit. 



Labente tempore , quum minus vehementi ardore atque sine partium studio de 

 Ignatii epistolis inquireretur , fuenmt multi magni nominis viri, qui de oarum au- 

 thenüa vel saltem integritate dubitarent , non solum earum , quae in longiore , sed etiam 

 quae in breviore recensione inveniuntnr. Inprimis earum auctoritas quassata est stu- 

 diis viri, de historia Ecclesiastica optime meriti , J. E. C. Schmidtii, qui, singula- 

 ri scripta commentatione , probare conatus est nee longiorem uec breviorem harum 

 epistolarum recensionem opus esse Ignatii (7). Idem tarnen vir doctissimus deinde 



sen- 



{i)S, Ignatii, Epistolae genuinae cum annot. 1h. Smithi et Joh. Pearsoni, Basileae , ij^r. 

 (a) In Apologia pro ssntentia Hieronymi de episcopis et Presbyteris praef. et in notis ad Is. 

 Vossii epistolas duus ad Andr. Riretuin, apud Clericum, P. A. Tom. II. p. /14i sqq. 



(3) De scriptis, quae sub Dionysii Areopag, et S. Ignatii uominibus circumleruntur, Llb. 11. 



(4) In doclissime Gcriptis vindiciis epistolarum S. Ignatii |apud Cleric. P.A. Tom. II. p. aSi sqq. 



(5) In praef. ad Baumgarten, Polemik, Tom. 11. p. a6 , sqq. 



(6) In libro, cui titulus: Primitive Christianily , Vol.II. cf. Joh. Clerici dissertatio de Epistolis 

 Ignatidtiis in sua editioue Palrum Aposlolicorum, Tom. II. p. 5oi. ubi VVhistoni sententia refellitur. 



(7) {.'ersuch ueher die gedoppelte Uecension der Briefe des Ignaiius, in Henke's Magazin für Bdi' 

 gioiis Philosophie, Exegese und liirchengcscAichle , lU ß. Heluistadii , 1795. p, g» — 103, 



