I 



COJDIENTATIO ad QüAESTIONEM THEOLOGICAM. 15 



sentenliam suam ita mutavit, ut jam Septem Ignatii epistolas , e breviore recensione , 

 si a nonuuüis serioris temporis adtlitamentis discedas, genuinas et veras Ignatii esse 

 epistolas contra Semlerum defendere haud dubitaverit (1). Haud ita multum ab hoc 

 S c h m i d t ii judicio diversa est sentenfia Schroekhii (2), qui item Septem epistolas, 

 e breviore recensione , genuinas esse censuit , non tamen ab omni corruptione vacuas , 

 qua ex ejus senteatia inprimis laboravit Epistola ad Polycarpum scripta ; illam vero 

 Schroekhii sententiam etiam secutus est Neander (3). 



Profecto longum esset ueque etiam hujus loci, credo, omnes virorum doctorum cnu- 

 merare duliitationes , vel eas solvere conari. Müius etiam id huic loci convenit , cum viri 

 docti consentiant additamenta illa , quae subinde invenisse sibi visi sunt , magis dogma- 

 ticam quam quidem practicam atque moralem epistolarum partem , de qua nos agimus , 

 spectare ; et utramque recensionem in praeceptis atque piincipiis moralibus egregie 

 conspirare (4). — Quin et Whistonus, qui, ut vidimus, putal-, breviorem recensio- 

 nem petitam esse e longiori , adjecit tamen , in brevi recensione integram plerumque re- 

 pelitam esse doetriaam practicam, quae in longiore inyenitur recensione (5). — Nos 

 igitur jam septem Ig^natii epistolas, quemadmodum in breviori recensione sese habent, 

 genuinas atque salis iategras habemus, inprimis postquam celeberrimus Kistius egregia 

 in dissertatione de origine dignitatis episcopalis , luce clarius ostendit idem illud , quod 

 antea inprimis contra harum epistolarum genuinitalem atque antiquitatem afferebatur, 

 laudes scilicet atque commendationes dignitatis episcopalis , quae passim in his eijisto- 

 lis occurrmit, earum authentiam atque antiquitatem quam maxime adstruere (6). 



Praeter Septem illas , de quibus diximus, ahae etiam Ignatii circumferuntur 



epis- 



( 1 ) In Tariis vir! doctlssimi comraenlationlbus , quae inveniuntur ia diario, cui titulus: Bibliolhak 

 für Kritik und Exegese des N. T. und adtesle Kirchl. Gesch. Observationen ueber die Ignaziscke Briefa 



I B. s. 463 sqq. Versuch über den Ursprung der Kathol. Kirche , ibid. II B. i St. s. i sqq. Ueber 



den Kanon des Ignatius, ibid. HIB. s. sgg sqq. ef. ejusdeni yiri doctissimi Handb. der Christliche 



Kirchenges. Ed. aae, Giessen, 1824. Tom, I. p, 100 sqq. et p. 421 sqqt 



(2) Vid. ejus Christi Kirchenges. Th. II. p. 34i et 343 sqq. 



(3) lu libio saepius citalo : AUgein. Ges. der Christi, liel. und Kirche B. I. Abt. III. p. 11 07 sq. 

 (O Cf. Stäudlin, Ges. der Sillenl. T. II, p. 86, 87. 



( 5) Cf. Wbiston 1. c. p. 10, ubi dicit: tJte smaller epislles seem afraid af setting down the direc- 

 tions for pracliee. cf. et p. 43—45. 



(6) Vid. N. C Kist, over den oonprong van het Eisschoppelijk gezag in de Chrisldijhe Kerk in 

 verband met de vorming en den toestand der vroegsle Chrislengemeenten {Eene proeve van de echl- 

 heid en het belang der brieven van Ignatius); in diario, cui titulus: Archief voor Kerkelijke Ge- 

 schiedenis , inzonderheid van Nederland, verzameld door ^ . G. Kist ert H. J. Royaards, te Ley- 

 den, bij S. en J. Luchtmans i83o. U D. I St. p. i — 61. Speramus fore ut, quod haud ooscure pro« 

 misit, ibidem p. aa , vir celeberrimus Kistius, data opera aliquandf» epistolarum Ignatianarum au^ 

 theatiam probet, atque pugnae hac de re actae finera imponal, 



