Sa J 4 N I VA* fl I I. 5 s 



nisu nliis iütJuelus rationib-a nisi eo, quo! libri doclnuu de malnmoiilia obsliibal Mon- 

 Umiiliois üjuä de conjugio opiuioiiibus ( 1 ), 



Nostris vero temporibus mulli viri docli dubitarunt , an Pater Aposlolicus nosiri scripti 

 fluclor esse possit , dubitationes suas iuprimis eo fundanles , quod in Pastore multa fana- 

 tica , multa a Jesu, Apostolorumquc doctrina occurrant aliena ; atquc , pracmissa igilur 

 liypothesi , discipulum Aposlolorum nihil fauatioi , nihil erronei scribere potuisse , omnia 

 argumenta ciitica atque historica subvertunt. Ita fere se habet Schvoeckbii de libro 

 nosi 10 Judicium (2); Neander vero non nisi dubitanler de eo loqnilur (3). Ego 

 (puüom hac in re potius veterum ecclesiae scriptorum aucloritatem, quam praejudicatas 

 nostrorum temporum opiniones secutus, Pastorem viro cuidam Apostolicn auctori refero , 

 sive Uli, quem Paulus in Epistola ad Romanos salvere jubet , sive alli qualicun- 

 que hiijus nomiiiis viro (4). 



Libri Pastoris , proprie Graece conscripti , non nisi vcrsio Latina ad nostra pervenit tem- 

 pora , quae quidcm lingua satis barbara confecta est , at vero ubique probat , intcrprefem 

 verbotenus textura Graecum secutum fuisse (5). 



Siifficiant haec de scriptis Patrum Apostolicorum pracmonita. Jam pergcndum est ad 

 il)sorum argumenti explicationem atque dijudicationcm. 



(i) Cf. Colelerii, Judicium de Hermao pa?toie 1, 1. p. 73. StauJlin, 1. 1. p, aS sh-t^ 



(2) Yid. Scliroeckli, 1, I. p. ajS sqq. 



(3) Vid Neantler, 1. ]. p. 1106 sqq. 



(4) Cf. Staudlln, 1. I. p. ag. Sclimidt , I. 1. p. 4^0 sqq. §. laj. 



(5) Visqiüsiliones in Pastorem Heimae instlluit Dr. Giatz, qiiaru n prima pars proJiit 

 Bonnae i82q. 4"» q"as vero ad ine nou peryonisse veheinenttr doleo. 



CAPUT 



