-. 



C0M5IENTATI0 AD QUAESTIONEM THEOL-OGIGA M. 29 



et spei plena. Hanc caritalem commendans Clemens, simul ot totam quasi .locln- 

 nam Cimstiauam pracücam exponere poterat , et, q„ae inter Coriiühiacos exortae 

 crant, componere lites. Hine enim pax oritur et concordia , hinc humil.tas, beiiignilas 

 et patientia nascimtup m animis hominum. Fralerna sese invicem prosequentes caritate, 

 ven atq.ie smceri fieri poterant doctrinae Christianae cultores, quippe quae amons 

 et canMis doclriiia recte appellatur. Et cum ipsi inter se fratres et essent et dice- 

 rentur, fratres erant Christi atquc per Eum Dei liberi , beatissimi hominum (I). 



Vel e paucis illis, quae disputavimus , probabile jam fit, doctrinam , quam in episto- 

 la sua proposmt Clemens, praestantissimam esse. Idem vero dicendum est de modo 

 ac ratwne , qua suam doctrinam exposuit. SciHcet hoc non fit rationc subtili aut syste- 

 matica, quam d.cunt , sed simplicissima , populari atque perspicua omnibus , nee tarnen 

 eandem ob causam ab omni elegantia et slyli amoenitate aliena. Quam efficax ad lecto- 

 rum animos pacis atque coneordiae studio imbuendos est pulcherrima illa descriplio an- 

 hquae ecciesiae Corinthiacae , qualis fuit illo tempore, qumn primum condita erat sive 

 rera s.t, siye. quod mihi probabilius videtur, saltem ad partem ficta ; qua descriit.one 

 Clemens noster simul manifestavit, qualem sibi proposuerit ecclesiam Christianam 

 quam ab omni parle pcrfectam dicere posset (2). Etiam in descriptione virtulum , quaö 

 hanc ornaranl ecclesiam, animi humiHtas et fraterna Caritas atque amor primanum ,e- 

 nent locum. Hanc vero perfectae ecelesiae delineationem Giementi nostro quasi mo- 

 du^um fmsse. ad quem veluti ad lapidem Lydium , ecelesiae Corinthiacae metiretu» 

 condU^nem. rmh, qmdem ex loco , quem in fronte epistola tenet , perquam verosimil, 

 est (3). Demde ut mvid.ae, nxae , . omniumque omnino vitiorum inhonestatem et „oxam 

 mdicet, non arguta artificiosave utitur argumentatione, verum simpliei modo e sacris 



ITI r 7 "'"^'^ P'" '°'"''"^' ^^ P'^^P'^' '^'^ vitia quaevis mala pe;! 



L ZI' T "'"^""^ ^'°'''''™ "" existimans, si sacri illius libri effat.s suas fui- 

 sisset admomtzones. Haec enim eflFafa et a nostro et a plurimis veteris ecelesiae doeto 

 nbus pro argumentis firmissimis atque inconcussis habebantur (4) ; qua ia re insi l' 

 Novx. Foederis scriptores eos praecesseran.. Huncigitur morem icutLs 'clemeL ' 



(i) Cf I. Ap. Pauli ad Cor. Ep. cap. XHI. ts 4--7.- 

 (i) Vid. Clementis Ep. cap. I et IL 



ep!^o.i's.''ri- i';r T^a'r ? ''■''"'- ''''- =^^""'" ■ ^-^ p-"- ^ '-'^^^-■^'- 



Vtn.m ri «<"". U. Palr. Judu t^iw^^/^,«, ciUta a Cotelerio, Vol. I. p ,3, ,33 



yi," zz:::vr tt -"t '-^^ epis,o,ae.p„efi,. .;...„. ^c« •.;;;/ 



lim addita ii' ' ^""^ P"^' ' Jescrlptloae depr.vata« ecelesiae G^in.hiacae , ,u.e Uli L 



(4)Cf. C. f. SläudliD, CescAicAtc der SUlcnl^e Jesu, Vol.' II. p. 5». 



D3- 



malae 



