COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 33 



investiganda erat, quam Dei Ipsius senteutia in S. scriptura prolata? Sic ubi CJe- 

 mens Coiiiithiacis iiiculcare vult officium, quo ad poeniteutiam de peccatis noslris 

 agendam lestimgimur , primum iaveutis locis ubi iu Vet. Foedere de poenitentia a-'itur: 

 t'i ^siToupyo) , iiiquit , rijg ;(;«p/r»? toü &soü hx TrvtufiXTOi dylou Tsp) (ieTxvoiag lKi.).yi7x-j ' kxi 

 avTog Sf ö 'SsffTroTnq tZv xttxvtuv ■Trsfi fisrxvoixg eKx^-^ire ßeö' opxou , atque deinde citat plu- 

 rima loca in prophetis obvia , in quibus Deus loqueas inducitur , populum Israeliticum ad 

 poeniteutiam agendam invilans atque adhortans ( 1 ). Quum humilitatem vult commen- 

 dare , dicit : 7roni(Toifi£v ro yeypxfi(ihov , ^iysi yxp to -ir-jtxiiix to dyidv • (iij y.xvx^iiTÖa o 

 eöcpog iv T0 7oCpli^ xircij x. t. A. locum citans Jeremiae uotissimum (2). Eodem modo 

 in aliis agens , semper iiiquirit in Dei volmitatem , in S. scriptura revelatam. Haec nor- 

 ma est, seeundum quam Christianis vita instiluenda est (3). Nolumus quidem demen- 

 tem hanc ob causam egregium S. scripturae intei-pretem , neque etiam bonum Vct. Foe- 

 deris aestimatorem dicere , quia omnia ejus effata tanquam indubitatam Spiritus sancti 

 sententiam consideravit , — neque etiam conlendere volumus dementem semper ve- 

 rum sensum istorum effatorum cepisse atque lecloribus suis Iradidisse {4) (quod ne prae- 

 stantissimus quidem Patrum ecclesiae auctor fecit) , sed hoc volumus, hoc contendimus • 

 dementem eam ob causam esse laudandmn , quod, cum doctrinam traderet , quae re- 

 ■velatione nititur, hujus doctiinae praecepta non argumentis philosophicis probare studuit 

 sed effatis illius Codicis S. , in quo ex sua sententia , licet falsa sit , haec doctrina tra- 

 dita erat atque explicata. 



Sufficiant haec ad probandam praestantem rationem , qua doctrinam suam prolulit 

 Clemens noster. Nolumus quidem contendere , scribendi rationem, quam Clemens 

 secutus est , semper esse pulchram , elegantem , firmam atque fortem ; — sive etiam ta- 

 fem , qualem eam apud N. Foederis scriptores reperimus. Absit profecto ! sed hoc 

 probare volumus : epistolae indolem talem esse , qualem ab Apostolorum discipulo , qui 

 doctrinam Christianam ejusque vim eximiam ad regendas hominum actiones bene per- 

 4Jeperit , jure exspectamus. Atqui sufficiant , quae hac de re diximus. Jam e singuiis qui- 



bus- 



( I ) Cjp. vin. 



(a) Cap. XIII, locus Jeremiae exstat cap. IX. 23. citalque cum Paulus i Cor. I. 3i. 

 ( 3} Procul dubio S. Scriptura inde ab antiquissimo tempore in ecclesiis praelegi solebat, atque 

 igitur Christianis salis nota esse poterat. Itaque Clemens summo jure scribere poterat : fV/VrÄtrfe 

 yhp, xal xcclüii IHtrrxi^Ss TÖ; lepif ■ypxfh;, iyxrtiTo} , xxl iyxexifxn ei; -i >.öyia tsüQeoü- f/? ävx/^-^aa oCy rcüka 

 fJße-e. cap. Uli. cf. J. A. Gramer, Fortzetzung von J, B. Bossuet, Einleitung in die Geschickte 

 der Tf^elt und Religion , I. p. 432. 

 (4) Sic e c. Clemens, cap. XXVI e locis Ps. IIL 6. Job. XIX. aS , 26. resurrectionera e morluis 

 [ (u-obare yult. Facile hujus geueris plura m epistola invenire possis, 



E 



