83 J A N I VA!T G r I- s n 



• uos sibi assumsit. Propfei" caritalcm , q"am crga nos habuit Christus domiuus 

 » «Osler , CS voluutate Dci , snnguiiiem siium pro nobis Iradidit , et carncm pro came 

 1 iiostra , et animam pro animabus noslris. " Num pulcrius , mim veriiis , num cum 

 Christi Aposlolommqiie de caritale doctrina convenientius alifpiid dici potcrat? Non- 

 ne Paulum Apostolum aut Joannem carilalem Christiauam laudantcm atquc com- 

 mendanlem legere crediraus ? 



Si Clementis nostri de caritale doclrinam bcne intelligamus facile etiam lolam doclri- 

 nac ejus praclicae iudolem alque rationem perspicimus , enmquc in omnibus caeleris non 

 minus cum Jesu Aposlolorumque doctrina convenire sponle concludimus. Ul)i enim ca- 

 ritale hominum animi sunt repleti , ibi ncc caeterae virtutes Ciiristianae abesse possunl ; 

 uam ipse Paulus testatus csl , carilalem summam esse alque primariam virlulcm 

 Chrislianam (1). Et nulla alia ratione Clemens noster melius ad finem , quem 

 sibi scribenda hac epistola attingendum proposuerat , pervenisset , quam laudauda aUjne 

 commendanda caritale! Ubi enim haec adcsl , ibi nee superbia et arroganlia lociim 

 liabere polest , plurimarum rixarum elTectrix et causa. Nam » Caritas omnia tolerat , 

 > omnia aequo animo fert " (2); quarc et alio loco (3) Clemens praeceptum Scrva- 

 loris citans (4): »Miseremini, ut misericordiam consequamini ! condonate , ut condone • 

 » tur Yobis ! " etc. addit : tuvt^ tTi ivTO)-.^ y.x) roiroig roT; ira/>x^yiÄi^x<Ti i7T>!p!^cofisy sxuToh? 

 10 TTcpeüiiröxi uTTtjicdoiig de) roig ayiOTfe'üiiri >\i'yoii aiiToii raTreivo^povoüirsg. Huic enim Jesu 

 jjraecepto si obedienliam praestassent niuiquam lites inier se civissent , et si forte rixae 

 adfuissenl , facile eas composuissent. Nam e tola epistola salis apparet rixas non nisi in 

 nomiuUorum superbia alque arroganlia causam habuisse ( 5 ) ; quod utrumque vilium , 

 salva caritale fralcrna , locum habere nequit , quare Clemens in caritalis descriptione, 

 Paulum seculus , dicil (6) : »in caritale nihil sordidi , nihil superbi ; " et alio loco (7) : 

 K^^i^avTf? r3c ycvxT« T>jg xxp'Six^ üfiäv , ßtHicTt v7roTX(r(ri(TÖxt , inroUiiivoi r^v äAcci^cvx xxl 

 uTTSpiiCpavov Tiji; yAä^iT))? vfiÜ!/ xvSx^iixv ' afteivov yap stti" xi/jüv iv tu Troiiivlto toü Xp/irrcü 

 IMxpohg Kxi iXXoyljjt.oijg kupsövivxi , vi xxi^ ÖTspox^« ^oxoüvtxi; sxpi<p^vai ix rij,- s>.7ci'So<; xjtcü. 

 Hac persuasione si pleni fuissent Corinlhiaci non contra Presbyteros seditionem movis- 

 sent, non turbata fuisset ecclesia , nomen Christianorum non aliorum blasphcmiis con- 

 taraiuatum (8). Non opus fuisset Clementi, ut ad humilitalem promovendam ad 

 ipsius Salvatoris provocasset exemplum, qui cum esset ro cy^'irrpov r^g fieyxXao-Jvtjt tcü 

 0fo3 — oOk vihhv iv xo/iwä »>.x^ovslx; oiSs U7rtipii(pxv!x; , xxiirep ^uvx/icvcg ' »AKx rxztl- 



(i) Vid. I Cor. XIII, i3. (a) Vid. locus Clementis modo laud.tus. 



(3) Cap XIII. (4) Vid. Luc. VI, 36 seq. 



(5) Vid. capp. m, XIV, XXS, LVU. (6) Loco saepius laudato. 



^7j gjp. LVU. (8) Vid. Cip. XLYII. 



