48 J A N I VAB G I L S E 



fovmare atquc vcram Lonamque ei formam rcdderc voluit : qui cliscipulos snos jussil • 

 nou ut miiiuliim relinqiicrent eumque odio pcrscqucrciilur , sed ut >sal cssciit terrae ut 



> lumen mundi , atque ut lumcn siium coram linmiuibus ita luccre facerenl , ut bona 



> eorum videiües opera homines , Patri , qui in coelis est, gloriam redderent (1)." 

 Hacc aulem mundi contemplio apud fragincnti auctorcm , praeter Oiiosficismum , qucm- 



admodum apud plurimos veteris ecclesiae docforcs , örigiuem habuit iu docli-ina de redi- 

 lu Cliiisli in terra m , sive de reguo millenario olim a Christo hac in terra condeii- 

 do (2). Haec enim doctrina quantam vim in mores Christianorum cxercueril , notum est 

 omnibus. Censebaut omnia quibus fruebantur brcvi finem esse habitura. Timcbant ne 

 mundi hujus Princeps , sub cujus potestalem adhuc vivebant, bonis lerrenis aliquid immis- 

 ceret , quo ad bealitudincm regni diviiu consequcndam minus apti redderentiir. Hinc: 

 omnes fcre hujus terrae voluptafcs , licitas eliam , fugiebant , hinc bonis quae hominibus 

 afFevuntur vel prorsus non , vel non sine timorc atque haesitalione utebantiir. Hinc op- 

 pOPilio illa inlcr banc vitam et quae fulura est in rcgno Bei , quarum iila vilissima est 

 nenue dio'na , quam appetamus aut qucciuique landcm modo curemus , haec vero prac- 

 stantissimä atque sola omnibus curis noslris atquc sludiis digna (3). 



Cum hujus fragmenti doctrina practica tahs fcre sit , qualem descripsimus , nemini 

 profecto mirum videri potest in eo etiam vestigia esse iihus matrimonii contemptus atque 

 \itac eoebbis commendationis , quae in nonnullorum veterum scriptorum ecciesiasticorum 

 doctrina tarn frequens est , apud eos nempe qui , uti nostri fragmenti auclor , vitae asceti- 

 oae sludiosissimi erant : quin nuUus dubito , auctorcm data opera vitam coeiibem com- 

 mendasse atque laudibus exlulisse in ea scripti siii parte, quae nunc depcrdita est et 

 quae initium habuit eo ipso loco , quo nunc fragmcntum nostrum finem habet (4). Agi- 

 tur hoc loco de tempore , quo ;? ßx.(TaiU roü @iOÜ ( probabiliter regnum millenarium ) 

 Ventura esset, citaturque effatum Jesu ex apocrjqAo Euangelio xar' AiyuTrricu;, quo 

 significassc perhibetur Dominus illud regnum lunc esse adventurum : orxv eiTTXt rx 

 Süj tv , xx) To i^a äf ro e7u, xxi to afurev //.erk ri^ ? 6viXiixq, oürs xprev ours 

 ÄiJAu, in quibus postremis verbis interpretandis atque explicandis fragmcntum nostrum 

 ■finitur. Sed quamquam horum vei'borum explicationem in fragmento nostro desidcre- 

 mus , cuivis tarnen , credo , in aperto est haec verba in omnis commercii carnaüs maris 



cum 



(i) Vid. Malt. V, i3 , i4, i6. (a) Cf. Neander.I. c. p 673. 



(3) Vul. scripti hujus capp. V , VI , X. 



(4) Foisiliin jam e verbis cap. VIII : -ctip^Turs r^v s-xpxa iy:^v xx} r^v a'jttiylSct. ärjn^sv, iVa tifj aimirt 

 ^ä,'j «3-o^Ä(3ijTE , cum Cl. Yenema (in Epistola ad VVesse I in g iu m supra citüta pag. 11. ) tflicere possi- 

 iiius fragmculi auctorem vitam coeiibem laudasse , sed lucus dubiae est iiiterpietaliunii. Cf. \V e t- 

 stein, iu episl. ad Yenema eil. ibidem. 



