58 JANIvahGILSE 



esl : I g n a t i u s in orani hac epistola nuUo loco se mcliioie tcstatiir, »e illicito modo 

 eum liberarenl , quod si mcluisset procul dubio hac de re non siluisscl , at Romanos 

 non monuisset , ut ab omni liberaudi conatu abstiuerenl , sed potius ne illicilo modo 

 eum supplicio eripere tenlarent. 



Noluit igitur Iguatius auxilio Uli fratrum suorum , qui licilo foitasse modo eum 

 liberare potuissent nulla adhibila vi aut violcnlia. Optabat igitur marlyrium : ccite 

 nolebat effugere. At vero sunt fortasse , quibus hacc Ignatii agendi ratio excusari 

 posse videatur , conjiciendo quod non ab omni parte tarn licitum fucrit Romauorum anxi- 

 lium , fortasse dignitati Christianae nocuerit , fortasse . . . Sed hae coiijecturae sunt minus 

 utiles , quibus, licet omnes veritate iiitantur, tarnen omnem culpam Ignatiu detrahere 

 haud valemus. Quid autem sentiendum est de hujusmodi cfTato ( 1 ) ? <£ (öitplx) xx) xc- 

 'Kxv.iisa , cuvTÖi^ag ßs xxTX(paysTv , oix äirzep tivSv 2ei\xivof4ivx ovx yj'pxvTO ' y.^v xütx SI 

 hxövTX livj SiÄ^ja-^ , iyio TTfoaßix.noiJixi. Si ferae , quod nomiunquam Christianorum martyii- 

 bus miraculose accidisse narratur , Ignatium aggredi limerent , ipse tarnen vi eas in se 

 concitaret. Sic ne miraculo quidem martyr morti eripi volebat , nam profecto miraculose 

 accidisset , si ferae ad eum devorandum paralae summo viro pepercissent. Sic non modo 

 non ab hominibus , sed ne a Deo quidem liberari gestiebat Ignatius. Nonne hoc 

 fuisset Dei voluntati resistere , nonne Deum tentare ? Quis etiam hac in re marlyicm 

 excusare valel ? Quis vehementioris martyrii studii culpam ab eo avertet ? Qnis inficias 

 ibit , Ignatium mortem quaesivisse , cum etiam illo uti repudiarel auxilio , quod 

 Ipse ei afferret summus Deus , fatorum nostrorum moderator benignissimus ? Neque 

 etiam hanc martpis agendi rationcm excusare potest illa observalio , quod jam 

 vincius esset Ignatius dum haec scriberet , probeque sciret non facile se libe- 

 rari potuisse. Nam si voluisset Deüs , eum morti eripere poluisset , et ne in ipso qui- 

 dem illo temporis pmiclo , quo supplicio afficerelur , fidem , quam semper in Deum 

 habere oportet, amittere debuisset Iguatius. 



Verum in martyrii studio, Ignatium sese nimis cnthusiasmo abripi passum fuisse 

 cuique ejus ad Romanos epistolam legenti apparcbit Non solum gaudium suum testa- 

 tur, quod dignatus fuerit pro Christi nomine pati ac mori , hoc et Aposloü fecciunt : 

 non solum mortem subire non timet , quod ncc Apostoli timuermit : sed adeo etiam se 

 omnem sensum humauum amisisse testatur, ut vehemenlissima tormenta ei volujitates 

 videantur et deliciae. Sed ipsum audiamus (2): oK^sri [li öy^fluv ilvxi ßopxv , li' üv 

 iveirri &£oü ivnuxi'iv ' iütIk; e'ißi toü e«ü , S/' öIovtuv öyiplav dliiöuf/,ai , hx xa.äxfO( xfTOi 

 lupsöü TOXI XpiiTTOü ' (ix^Xov xoXxxsücxTs Tx öijplx %x jidi Txjlo? yivuvTxi K. T. A. ct alio 

 looo ( 3 ) : ouxlfiiiv TÜl/ Sijpluv TÜv ißo! ^TOiiixcFfihaä , xx) cuxofixi 'hoifix [ioi eüpeSiivxi, 



Sed 



(i) L. c cap. V. (») L. c. cap. lY. (3) Ibid. cap. V. 



