COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 69 



iSed jam salis est. Equidem hominem Chrislianum talia scribenlem vix ac ne vis quidem 

 admirari possum ; multo magis animus dolore afficitur, quod vireiimius, qui in aliis tarn 

 egregium scse praestat Apostolorum discipulum , adeo se fanatismo abripi passiis sit , ut 

 scnsum humanuni plane amisisse v-ideatur; ila quidem ut invidiae adscribcre haud dubi- 

 -taverit conalus eorum , qui miscricordia et caritate ducti eum morle crudelissima libe- 

 rare tentarent ( 1 ). 



At vero sunt fortasse qui meis Ignatii reprehensionibus opponere posse sibi videau- 

 lur amorem illum summum , quo erga Christum flagrabat , et dicant huc amore 

 tinice incitatum fuisse martyrem , ut libenter omnia perferret , omnia toleraret pro do- 

 mino suo Christo, quem tantopere amabat. Concedimus; admiramur in summo viro 

 flagrantem suum erga Christum amorem, et facile credimus , quin imo ex episto- 

 larum suarum argumento cfficimus , Ignatium ut significaret quantopere amaret 

 Christum , mortem quaesivisse. Sed norme alio modo amorem nostrum erga Chris- 

 tum, summum eliam atque perfectissimum , norme inquam alio modo illum manifestare 

 possumus, quam mortem pro nomine Christi subeundo, alque ea evitando quae nos 

 tali morti eripcre possint: norme, quaeso, alio modo existere possumus Christi secta- 

 torcs , quam martyris mortem moriendo , quemadmodum statuisse videtur Igna- 

 lius (2)? Vivendo et agendo Christi discipulos scse praestare debent ii, qui no- 

 mine ejus appellantur; et nescio an nou melius et laudabilius et Christo dignius egis- 

 set Ignatius, si auxiliis et conaminibus Romanorum vitae et ecclesiae Christi reddi- 

 lus, fralribus suis Antiochenis , qui morte sua episcopo erant privati (3) , pracesse per- 

 i-exisset, quam tanto ardore tantaque vehementia martyrium quaerendo. Testatur Igna- 

 tius, sc Pauli sequi voluisse exemplum, qui etiam martyrium passus fuit (4). Sed 

 melius , credo, sed cum Pauli exemplo convenientius egisset Ignatius, siut summus 

 ille Apostolus , primum omnia tentassct , quae eum Tivum reique Christianae utilem con- 

 servare posscnt, et tunc demum cum haec sibi nil amplius prodesse posse animadver- 

 tisset , se bonam pugnam pugnasse , et ad vitae stadii metam pervenisse significasset ( 5 ). 



Nee 



( I ) L. c. cap. VII. ßxirxmh h i/Liv fil/ xxTCiixeira, 

 .(a) Vid. ad Born. capp. III , IV. et passim, cf. ad Ephes, cap. I. 



(3) Cf. Ep. ad Kom cap. IX. 



(4) Vid. Ign. ad Ephes. cap. XII. 



(5) er. 2 Pauli ad Timoth. Epist. cap. IV. 6. Apostolum Paultim nihil inlenlatura reliquisse , 

 quod eum in vivis retinere posset , omnes cerle adsentiunt et lüce clarius ex ejus historia apparet , 

 Act. capp. XXI sqq. Et saepius profecto Paulus fiiga mortis pericula sibi imminentia effugit , uti 

 Acta Aposlolorum abunde docent. Quid, quod summus Apostolus dolo Uli etiam non dub.tavit, 

 quo insidias inimicorum evitaret , videre est Act. XL 24,25; quid quod ipse Paulus deinde in 

 epistola ad Corlnthios altera hoc narravit ? validissimo argumento , sumrauiu Apostolum in eo nihil 

 \idisse, quod homine Christiauo indiguum esset! vid. 2 Cor, XI. 32, 33, 



H2 



