62 JANIvakGILSE 



acris , ardeiüis quin etiam vehementis ingcnii alque animi iii'Iolis , ad fiin;)li;mum pro- 

 clivcm , plane ii/SiuTixTTixhv. Nonne tali viro condonandum esl , si (juid vehcmentius 

 dixci-it, feccrilqne ? si phantasia ejus, recenli adhuc et quasi juveaili doclriua Chris- 

 ti ina mota , scse non sompcr inlra Icrmiaos continuerit , quos ratio ei ponerc debct ? Et 

 niim nobis , quibus nee tantus animi ardor est, nee mens tarn levitcr mota , Judicium 

 c ;mp?lit elnqui de viro, qui , licet erravcrit , nou negligentia, sed iiimio rci Christiauae 

 studio iu luuic incidit errorem? 



Ne pie etiam negligendus est locus quidam, e quo, licet non ab omni superbia vacuus 

 fucril Ignatius, qua imbuti plerumque fuerunt marlyrcs , viri tarnen animus demissus 

 at ]uc sincera simplicitas luce clarius apparet. Scribit nempe ad Trallianos (1): 

 > itlcmct ipsnm modcrnr ne gloriasido percam ! Nunc enim plus mihi timendum est ; nee 

 » animus illis iutcndendus , qui me laudibus extollunt. Qui cuim me laudant , flagellant 

 M me. Diiigo quidem pati, sed nescio an dignus sum. Zelus quidem mcus non multis 

 » apparet , me vero majorem in modum impuguat ; quare mihi inprimis opus est mo- 

 31 deslia , qua vires principis Iiujus saeculi franguntur (2 ). " Eu verba hominis, cujus 

 animus vera imbutus erat humilitate. Magni quidem faciebat martyrium , et , ut vidi- 

 m IS , hac in re crrabat , sed tantopere suae sibi conscius erat indignitatis , ut nesciret 

 au illud , quod ei tarn honorificum videbatur, sUji contingerc jure posset. Profecto ! 

 hoc eSatum , omnibus Ulis locis opponi meretur , in quibus superbiae atque arroganliae 

 culpam in se contrahere martyr nobis videtur, et vero si juste judicemus mullum ei 

 dctrahit pondus. Neque hoc etiam praetermillamus quod in omiiibus epistolis Igna- 

 tius nunquam lectores ad martyrium subemidum cscilet , atque illud igitur nullibi 

 consulto commendet. Non docuit praecepto , sed solum exemplo : quod tarnen do- 

 cere est. 



Talia ad excusandum Igna tii nimium martyrii Studium in medium proferre po su- 

 mus : plura tarnen eaque fortasse graviora e temporum , quac vivebat , ratione afTerripo^- 

 sunt. Haec autem de omnibus primorum Christianorum martyribus valent , et neque hu- 

 ■jus loci est neque et mihi animus corum apologiam conscribcre. Pauca modo hie animad- 

 vertere liceat. Et statim nobis se^offert rci novitas, ut tuac erat doctriuae Chrislianae. 



So- 



(,) Vid. ad TralJ. c. IV. 



(a) L. 1. i ykp ??A9« TÖXhjöif idv oä fxherxi, e/ii Ji TXiov r:>.£ue! . xpit'^ "^' rpxhtfrii, h f kxtx>.ui7xi j 

 apyav TCÜ aluvof toütsu. Sensus est! « desiderium coiiseqiiendi martyrii tanlo mihi majus est, quanto 

 «minus id aliis apparet. Sed quod ignoret , an ejus merita sint , ut benefieium martyrii a Deo pro- 

 «mereatur, ideo moderatioue opus esse et fraenandam esse iiimiam illain coucupisceiitiani. npjio-.i; 

 « enini hie ijricixEla illa , et proprie facultas, qua fiangunlur oinues animi affectus, via, coacuii>ceu- 

 « tia etc." Sic Vossius ad locum, quo quis melius 



