COMMENTATIO a» QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 6» 



Sblet euim animus humanus , si rem novam ampleclatur , inprimis ea moveri alque 

 agitaii , praesertim si ca complectatur , quae nobis cordi sunt alque cara ; quod injM-i- 

 mis valet de religione , maxime vero de fide Ghiistiana , quae tarn egregie apta est ad 

 aiiimos liominum , qui non omni carent sensu boni atque veri , commovendos atque in- 

 flammaudos. Et quaiitam vim haec fides exercere debuit in Ignatii animum tarn ar- 

 dculem, tam levitcr motum ! Ipse audiverat Apostolos illam fidem annunciantes. 

 Joannem inpi-imis , Christi amore plenum , de eximia loqueulcm Christi caritate , 

 qui Hbenter sese pro suis tradidit. Depiuxerat procul dubio summus ille Aposlolus 

 Christi de cruce pendentis dolores: ipse jam quasi videbat Dominum suum cruci af- 

 fixum atque patientem^ Et quid ei potius , quid carius esse poterat quam Christum 

 imitari ; quam pati et mori quemadmodum dominus suus passus fuerat et mortuus , adeo- 

 que ad finem usque fidelem sese praestare Christi discipulum , sectatorem , imitato- 

 rem ? Aliorum etiam spectabat cxemplum qui inter primos Christianos morte fidem suam 

 con&marant , illustre illud Stephani, Apostolorum nonnullorum quoque exemplum. 

 His quam maxime posset similis fieri , hoc ei opus erat, hie labor (1). Et jam si 

 tempora respiciamus quae vivebat Ignatius, nenne multa üivenimus , quae eum ex- 

 eusare possint ? Herum angustiae , quae undique Christianos angebant , quae nullam 

 iis relinquebaut quietem , otii nihil ; quae ad rerum mundanarum contemptionem non ad- 

 ducere non poterant Christianos ; quae vitae etiam amorem firmissimum illum alque ve- 

 hementissimum plane exstinguere et poterant et debebant ; quae denique prorsus iis 

 oecasionem adimebant caute alque circumspecte de vera atque sincera doctrina Chris- 

 tiana inquirendi , atque adeo efficiebant , ut nomiullis gravioribus ejus doclrinae cfFatis 

 quibus perfecta mundi contemptio doceri videtur , iuhaererent , non vero ad lotam veram- 

 que fidci Christianae indolem peuetrarent , qua illa elfala aut temperaulur aut aliura 

 prorsus sensum nanciscuutui'. Si denique probe uobiscum reputemus , Ignatium in 

 omnibus epistolis sancte alque religiöse testari se vero Christi amore ductum mortem 

 subire velle , se Christi ecclesiae ac fratrum salutem unice spectare, nonnc timc in 

 cximio yiro eirorem exeusare debemus, nonne eum errantcm admirari ? Num nos qui 

 virum forlem admiramur laudamusque, qui pro patriae honore se devovere haud du- 

 bitavit ; qui ore et am'mo Horatianum illud praedicamus : » dulce et decorum est 

 » pro patria mori ! " iniquum eßcramus Judicium de illo , qui pro Chjisti honore mor- 

 tem libenter ac laete subiit? Scd manura de tabula! fiaes , quos nobis pracscripsimus ,■ 

 non sinunt , nos hanc rem hoc loco ulterius persequi (2). 



No- 



(i) Jesum se velle imilari Ignatius passin testatur in Ep. ai Rom. virl, inprimis capp, IV, 

 VI, se Pallium imitari vtlle sciibit ad Eplies. cap. XII. cf. ad Majjnes. VIII. ubi äeiircirct 3-.:;j;(r^, 

 procul dubio priini celeberrimi siiut Cliristi seclalorc . 



(a) Qui de mart/rio apud primos CLiislidUOi plura scire cupit , adeat Do.lwell, in ilisscrt. Cy- 



j:rian. 



