COMMENTATIO ao QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 65 



Singula quaedam l^ia.a,\.\\ principia atque praecepta moralia exponuntur 



dijudicanturque. 



Exposilis atque dijudicalis iis , quae epislolarum Ignatianarum summum et prima- 

 rium efficiunt argumentum, nolumus ab iis discedere, priusquam de caeteiis eliam qui- 

 liusdam ejus placitis moralibus viderimus. Ne enim quis forte pulet non nisi ca , de qui- 

 l)us jam egimus , doctrinae moralis praecepta inveniri apud Ignatium. Sunt omnes 

 ejus epislolae totae quantae argumenli praclici et moralis ; omnes vitam respiciuni 

 moresque Christianorum : et caetera illa , quae in epislolis Ignatianis inveniuntur 

 praecepta moralia tam praestantis , tam egrcgiae , tam vere Christianae sunt indolis , ut 

 non modo non tam infaustum de iis Judicium nobis sit edendum , verum etiam infauslo , 

 quod in \ praecedente protulimus , aliquid detralü posse videatur. Sed ne judicando 

 res ipsas praeverlamus ! 



Pracstautia doctrinae, quam protulit Ignalius, inde quam maxime apparet , quod 

 omnia repetit a fidc , quam Christo habere debet homo Christianus. Ad Christum 

 omnia , quae praecipit referuntur : propter hunc et per liunc omnia agere debent Chris- 

 tiani : h 'Ivintxi Xfia-rä tÜvtx ■jrpx^irsTs scribit ad Ephesios ( 1 ) , et in omnibus epislo- 

 lis eadem admonitio frequenter repetita invenilur (2). Hinc tot admoniliones in 

 epislolis passim obviae ne Christiani iis aurem praeberent falsis doctoribus, qui e 

 doctrina sua Christum vel plane tollerent vel non nisi ejus speciem relinquerent. In- 

 primis contra eos agil haereticos , qui Docetarum nomine veniunt , atque ut videtur , 

 ■primis rei Christianae lemporibus , doctrinis' suis , variis iis et simul pestifcris , Asiae 

 praesertim ecclesias turbare conabantur; nee non contra eos, qui simul cum Euangelio 

 cuitum Judaicum reliuere , sive etiam hunc Uli anteponere gcstiebant. Contra ulrumque 

 errorem in prima sua epislola jam monuerat Joannes Apostolus, cujus vesligiis, ut 

 ■videlur, iuslilit Ignalius; quin forlasse qui nobis duo esse videntur errores cum Doce- 

 tarum tum Judaizanlium et natura et origine unam enndemque constituerunt haeresin , 

 procul dubio euudem perniciosum ulerque habere solebat effectum (3). Qui eium Do- 



ce- 



(i) Ad Ephes. cap. VIII. 



(a) Vid. ad Magnes. cap. VIII. ad Trall. VIII sqq. ad Philad. VI. ad Smyrnaeos passim. 



(3) Ab hac seiileuüa uoii prorsus aliemim se praeslat F. Lücke v« cl. Commentar über die 

 Schriften dts Ei'angeliaten Johannes, III. Th. p. 60 — 62. qui de epislolis Ignatianis couferrl ine- 

 rctur , ibid. p. 57 sqq. cf. de Docetis : Ludw. Fr. O t. Bauingarten Crusius, Lehrb. der Chr. 

 Uogm, Geichichte , Jenac i832. I. Ablh. p. loa sqq. et H. A. Kiemeyer, Comm. de Docetis, quae 



I ci- 



