COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. yi 



^Ä x.r- .V;^.^;W (1)? Quantopere diversum sese Ignatius praeslat ab eorum erro- 

 nbus. qu> matr^omu™ damnare et coelibatum laud^bus extoUere. e.imiae<iue sanci 

 tatis Signum habere ausi sunt (2) ! . lu^ »dacii- 



Ignatii doctrina moralis diutius nos morata est, quod tarnen, credo, nemo ae^re 

 ferre potent, qu. perpendat, eum inter Patres Apostolicos peculiari cura esse dignifsi! 

 mum. Quae diximus . spero , quodammodo facere potermü ad rectum Justumque de o 

 efferendum jud.czum; hoc vero an faustum sit. quisest qui dubitare posiit ? Etemm quae 

 m extrema hac paragrapho crca ejus doctrinam in medium protulimus, licet pla^e toi 

 lere non possmt , quae m pro.ime praecedenti aequo animo in eo reprehendenSa inv n - 

 mus, tamen sufficeivt ad probandum . Ignatium nolentem atque inscium en-asse • ql 

 jmo eum mm.o a.^ore re:que Christianae studio proreptum in deterius esse delap'uL 

 Nonpotera non bono cousd.o praecipere ille vir, qui tam Christi amantem tarn 

 Christ. Plenum sesepraestUit. Et libenter testamur, Ignatium in Epistolis sui eum 

 se praestare, qui jure Joannis Apostoli discipulus et Pater Apostolicus dicatur. 



(i) Vld. Ignatii ep. ad Polyc. I.e. 



(.) Cf. quae supra dixi^us „bi de Clement!, scriptis agebamus. E.s.at ex longiore epis.olarum 



lijnalunarum recens.one eliam in epistola ad PhlUdelphenses can IV VI I a episiolarum 



«amen nos, cum in breWore recensione n..llum ei..s vest »Lr t M , , " "^'["»''"'° • 1"^'- 



er. SUudlin, G..',icM. ,.r SUUni.JZuU.7TZ:''^^^^^^^ -rare haud poss.n.u. 



# 



Cil'UT 



