COMMENTATIO ad QUAESTIONEM tllEOLOGIC AM; 73 



Polycarpus, et simiil hanc arripiiit occasionem sna ctiam manu Phiüppensibus fcii- 

 bcadi epistolam , cui Iguatianas epistolas subjnngeret atque qua ipze, Ignalii mo- 

 rem sccutus , Philippeusibus quaedam tradeiet praeccpta , ad vilam Christiauam Ben« 

 rcctc(iue agendam spectantia. 



Elenim iiiox-aiit in ecclesia Philippcnsi vilia quaedam, quae jure reprchendei'e poterat 

 Polycarpus. Nimirum Presbyler quidam hujus ecclcsiac nomine Valens cum in mo- 

 dum digiiilatis suae oblilus fuei-at , ut ad quaelibet mala se abripi passus fuisset , 

 inprimis vcro , ut videtur , ad avariliam ; licet ex admonitione , quam memorato Va- 

 lentij nomini stalim addidit Polycarpus, probabilitcr e.Ticere possimus , eum cac- 

 teris eliam vitiis, incestui , mcndacio , aliis deditum fuisse ( 1 ). Tempore, quo Poly- 

 carpus suain mittebat epistolam, Valens jnm loco suo motus fuerat , quod apparct e 

 TCi-bis : j) qui aliquando Presbyter faclus est apud vos (2)." Verum excmplum a viro , 

 qui principcm in ecclesia looum tenuei'at, exhibitum alii facüe imitari possenl : timcbat 

 duataxat Polycarpus ne forte imitarentur Philippens^cs , quin etiam suspicabatur ad- 

 esse jam inter eos propensioncm ad maximum Valentis vitium , avaritiam ; quod mihi 

 quidem probabile videtur propter saepius repctilam illam a Polycarpo admonitionem : 

 » cavereut Philippcnses ne in avariliam delabercnlur (3)." Quid miremur igitur Poly- 

 carpum promovendac rci Christianae studio flagrantem scribendi occasionem, quae el 

 allata fuerat, avide arripuisse , ut Pbilippensibus periculum, in quo vcrsabantur, indica- 

 ret , lapsos ad virtulem revocaret , debiles in fide confirmaret , omnibus deniquc praeci- 

 puorum Christianorum officiorum conspcctum quam posset brevissime exliiberet , eosquc 

 hoc modo ad Ignatii epistolas haud sine fmctu usuque legendas quasi präepararet.'* 

 Cum vero in his Cnis cernalur , quem scribenda sua epistola attingendum sibi pro- 

 posiierit Polycarpus, nemo est, quin spontc conjiciat totum ejus argumentum pracli- 

 cum esse atque moralc. Smit varia quaedam praecepta , quae hac epistola continen- 

 tur , omnia , nullo observato certo ordine , prouti Polycarpi animo obversarentur , 

 scripto mandata ; quae vero hoc unum inter se habenl commune , quod , ut cuivis ea 

 Icgeuti apparct , profluxerunt ex animo viri fide et caritate Chrisliana pleni. At , age , 

 brevissimum horum praeceptorum conspectum exhibere conemur ! 



Incipit Polycarpus epistolam suam a laudatione Philippeusium propter eorum carita- 

 tem et fidem Christo habitam, per quem Dens tot tantisque bonis ornavit homine», 

 inpnmis vero promissione resuscitationis e moiluis, olim a Deo per Christum insli- 

 luendae (4). Hoc vero bonum nacturi sunt homines , si hac iu terra vitam duxeriut 



ea» 



(i) Vi-1. Ep. Pol. cjp. XI. (a) Vld. L I. 



(3) Vi,), capp. IV, VI , X, XI passim. 

 {%) >id. ca;. I, IIa, 



K 



