I 



COMMENTATIO ad QüAESTIONEM THEOLOGICAM. 81 



4tat S/S«;^>)V ( 1 ). Est vero haec pars tota quanta arguraenti moralis et practici. Ipsa 

 etiam in duas divisa est partes , quarum prior contiiiet praeceptorum enumerationem , quibus 

 obsequium tribuere debet homo Christianus , qui officio suo fungi cupit ( 2 ) , altera vero 

 «atalogum exhibet eonun , quae inprimis homini Christiaiio fugicnda sunt ( 5 ). In pos» 

 iremo epistolae suae capite auctor Christianos excitare studet , ut virtutes , quas primo loco 

 «numeraverat , colant , ostendens iis resurrectionem et actionum nostrarum renumerationera 

 in altera vita exspectandam (4) , iisque omnibus bona exoptans, simul vero eosexcitans, 

 ut indesinenter laboreut in iis , quae bona sunt ; addita d«nique salutatione , epistolam 

 «uam nlaudit. 



Exposito epistolae Barnabae argumento, age , brevitcr ejus doctrinam moialcm ex- 

 ponamus et dejudicemusi 



§. S. 



Doctrinae moralis, quam Barnabae epislola exhihet , exposiii^ 



et censura. 



. Solent fere viri docti , ubi de Barnabae doclrina morali agitur., pviorem parteni 



«pistolae negligere et non nisi posterioris rationem habere , haitc practicam dicentes , 



illain vero tlieoreticam (5). Quibuscum tarnen me parum conscntire posse lubenler 



Jateor. Nam primo quidem omne illud Studium , refingendi ad doclj'inam Chrislianani 



gVetus Foedus , et ex eo eliciendi sensiim absconditum , perfcctiorem illum atque al- 



Uorem, non originem habuit in auctoris intelleclu, verum in ejus corde et animo. Intime 



sentiebat Barnabas homini Cliristiano noa aptam esse legem Mosaicam, ci utpote 



»omini perfecto perfeetam couvenire institutionem^ sive ut ipse dixit : » novam legem 



■/. Domiui nqstri Jesu Christi, quae sine jugo necessitatis est (6)." Porsentiebat 



^lir Apostolicus quanlo major , quanlo subümiör sit docfrina Christiana institutione Mo- 



ica ; intime persuasum sibi liabebat aliter agendum esse homini Judaeo , aliter Christia-i 



I ; videbat prorsus mutalam fuisse rerum faciem , novis hominibus novas ortas fuisse 



jfcges ; non ritus , non eeremonias facere posse ad Deum spiritualem colendum spiritua- 



ter. - At vero jam inde a teneris Velus Foedus legemque Mosaicam manutriverat et ore ; 



liB genere Judai'eo orlus, summa semper reverentia, sawos illos prosecutus fuerat libros , 



arum argumento prorsus imbulus fuerat. Jam vero ad rem Ghristianam perductus noH 



Uli Paulus Aposlolus, ita autiquaiu illaai.übrorum gentis 6uae sacroi-um abiieere 



lus- 



<i) Cap. XVIII, (j) Cnp. XIX. <3) Cap. XX (t) Cap. XXI, 



.J5) Ho« lere modo etiam SlSudlin »git LI.. {*) Y«^. «ap.U,' '•' • ; • 



L 



