k 



GOMMENTATIO 



AD 



QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 



PRAEFATIO. 



JOj a est hodkrna plerarumque artium doctnnarumque conditio , ut non modo pw 

 tem (^uamdam. perlraclent , sed in universd fe?-e disciplind quasi haii/ent viri donti, 

 otnnique ejus domicilii suppellectili lautius xäantur. Neqwe felicior haec sors , qvae 

 uliis contingit disciplinis , Theologiae deest. Antea scilicet illam Historiae Eccfe- 

 siasticae partem, quae Pafristices nomine appellatur , non quidem neglexerunt viri 

 docli , nee tarnen criticd facullale eam amplificaverunt et illustranmt. Sed rermn 

 fades admodum est mntata. Namque, si cui alii, at Semlero certe, Viro Celeb. 

 haec laus propria esse videtnr, sud cum effecisie doctrind, ut Patrum scripta et 

 omnes manibus versarenf et accuratius perscrutarentur atque ad universam Eccle- 

 siae historiam illustrandam conferrent. Id quod universe de Patribus testandum 

 Sit, idem de Patribus Apostolicis dictum esto. Hos enim studiosius evolvere coepe- 

 runt, qui aut eorum auctoritatem dubiam reddere sperarent , aut qui veri cognoscendi 

 «.more , criticd facultate adhibitd , vera a falsis distinguere contenderent. Eine fac- 

 tum est , ut Patrisfices ilhid Studium accuratius ab omnibus siisciperetur et quasi in 

 vufgus manaret. Sic et juvenibus quaestionem propostiit Clarissimus Theologorum 

 Ordo de Patrum illorum Apostolicorum doctrind morali: in qua pertractandd virium 

 periculum facere decrevi, metuens tarnen ne Icariis pennis attollar in altum. Haec 

 PMtem ad quaestionem responsio, quamquam mihi opus illud suscepturo arridebat , 

 multis tarnen impediebatur dißcultatibus. In his non minima erat veterum illorum 

 Patrum scribendi ratio, qud Jesu vestigiis, quoad poterant , insistentes , non Scho- 

 lasticä ratione praecepta docerent , sed ita quasi spargerent , prout scrt6endo ipsit 

 in muntern venirent. Haue vero rationem, quamquam duce ingenü Aumatt} natura. 



A2l 



per 



