COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 7 



tiegat et affii-mat potius , Linum quidem fuisse , qui hujusmodi munus auspicaretur , sed 

 ante Petrum mortuum esse, unde Clemens a Petro ordinalus sit , cujus tarnen 

 seutentiae cum Eusebii, tum aKorum testimonia obstant. Haec igitur lis ita quodammodo 

 dirimenda esse vidctur — videtur inquam : etenim si quid in iis , qpaae multorum virorum 

 esercuerunt ingenia , causis decemere velimus , temeritatis juvenilis , aul vanitatis specicm 

 prae nobis ferre videamur : — eo nimirum tempore , quo vivebant Apostoli , cura for- 

 tasse administrandae regundaeque Ecclesiae , ut supra diximus, Lino, Anacleto alque 

 Clementi Romano mandata erat, qui, sublatis Apostolis, constitutaque deinceps regi- 

 minis forma , sibi invicem successisse videbantur. Ceterum quidquid sit , certum illud 

 est, eum Episcopi munus Romae gessisse et quidem tertio loco. Haec enim refert Ire- 

 naeus [adv. Eueres. III. 3. apud Eusehium H. E. V. 6.) ®eiJi.e>.iä(Taivzei; oZv xal oIm' 

 iof/,>j<rixvTei; o'i (ixxxpiot aTirötrToMi rijv ixx^ijs-lixi/ , Aivc>i rviv Ttj? i'triirxoTrtjg ^cnovpylxv cve- 

 Xelp'irixv. TOUTOÜ TOJ Aivou IlaüAs? Iv roüt; Trpoi Tificöiov kTridTOhcüg liSiivt^Tai ( 1 )• A;«S£- 

 Xer»! Sf auTov 'AyeyxKvjTOi • i^iTx toütov SI rpira TOTrai ciiro räv uirosrihuv Ti}!/ Ijr/irxjjniv 

 nhyipoviTM KAiißyii;. Ex quo Episcoporum suecessio efiici atque intelligi posse videtur. 

 Ergo tempus, quo Clemens ad Episcopatus dignilatem accessisse videretur, eo ordine , 

 qui apudEusebium (H. E. III. 12. 15.) invenitur, constituendum est. Vespasiano. 

 nimiiimi, postquam per decem rcgnasset armos, filius ejus Titus (anno 79) successit , 

 Linus vero tunc temporis Romae Episcopus in secundo Titi imperii anno, cum Eccle- 

 siam duodecim annos administrasset (2), Anacleto deinceps moderandam tradidit. 

 Titus autem duobus imperü annis, totidcmque mensibus expletis, successorem Domitia- 

 num fralrem habuit. Anacletus demum duodecimo Iiujus imperatoris amio , postquam 

 per duodecim annos Ecclesiae principatum tenuisset , dementem, qui ei succederet ,. 

 anno nimirum post C. N. 92 vel 94, nominavit (3). 



Plerique dementem inter Martyres referunt traduntque eum sub persecutione 

 Trajanä relegatum (4) apud Chersonesum, anchorA ad Collum alligatä , in mare 

 demersum fuisse, vel in Ancyram, Galatiae urbcm relegatum ibique , jauuä iapidibus 

 obstruclä, pariete inclusum et legumiuibus sustentatum, donec in hoc squalore vivis exce- 

 deret; quas tarnen narratipnes meras fabulas pularunt Dodwellus et Pearsonus, 

 statuentes , hunc errorem ortum fuisse ex eo , quod Glementem noslrum cum F 1 a v i o 



Cle- 



(i) a Tim. IV: äi , cujus merainit etiam Eusebius, H. E. UT. 2. 

 ^a ) Ad aimum usque 79. s. 80. 



(3) Secunduni S ehr oeckh ium , a. 91 , 95. V. If. p. »3^ , 267. cf. J. Wagenaar, Gcschieclenis 

 da- C. iC. , p iJSS. p. 499. Eutychii, Patriarchi Alex, tradeulis eum ab anoo 70 ad »5 timco- 

 pum fuisse, seutentia Veneraae probatur. 



(4) Itlig., Dissert. i, 1. Yeuema , H.st. Eccl. , lU. p. 298, 



