COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 9 



Epistolae hujus praeslantissima indoles cum ex Eusebii, tum ex Irenaei lestimoniis 

 (missis aliis (1 ) ) , cognosci potest. Ille (2) magiiificum sane fert Judicium , eam öiio},c- 

 yovßivyiv liixv , ßsyäKifv rs nixi öxufia<rlxv vocans : hie ( 3 ) vero ixxvdiTi:T:iV ypx(p-^v. At si 

 quis fortasse miratur, qui fieri possit , ut dictum ex Eusebio jam a nobis allatum , alia- 

 que loca v. gl". LiL. III , 16, in tt^skttdü? iKicltf^ixT? stt) tcO xoivoü ^i'S>tii07ioußhifv et Lib. III, 

 38. ävc[40^o^y!i4,h)iv TTxpx -irZaiv ■, va. concordiam redigi qncat cum Lib. H. E. VI, 13. ulji 

 ipse Eusebius dementem Alexandrin um objurgat , quippe qui in libris St^b/äj^tö); 

 testimoniis Scripturarum , a quibusdam repudiatarum , yeluti Clementis Epislolarum' 

 uteretur : — huic certe, si intellexerit , omnes quidcm Clementis opus agnoviase , 

 non vero pro Canonico kabuisse , haud mirum amplius videbitur (4). Postea vero hujus 

 Epistolae authentiam reccntiores nonnulli Ut Michaelis aliique La dubium -vocarunt. Sed 

 abuude eam Tindicarunt Hugo Grotius, Cotelerius, ne de Lessio aliisque viris 

 doctis dicamus. Fueruiit etiam , qui contendercnt , dementem in häc Epistolä nimis 

 imitatum fuisse auctorem Epistolae ad Hebraeos; at vero eadem animadversio de cetero- 

 rum, ul Pauli ad Corinthios Petrique imitalione valet (5). Etenim aliler fieri noa 

 potüit, quin doctrinA Apostolicä edque divind imbutus, eandem simplicilalem imitaii 

 poluisset , adeoque debuisset (6). 



Praelerea dolendum est, haiK; Epislolam MOn inlegvam ad nos pervenisse; desideratur 

 post c. 57 in exemplari anliquo folium integrum, quod quatuor impressi libri folia efficit. 

 iSi unius tantum aut alterius vocis defectus fuisset , aut paucarum litcrarum lacuna , me- 

 dicinam quamdam huic loeo male affccto adhibere licuisset. Sed ttMo? est xvixTov , quae 

 Tcre sunt verba Junii ad c. 57. 



Clementis secundam Episfolam ad Corinthios quod attinet, non eadem sane af- 

 fen'e possumus Veterum Ecclesiae scriptorum testimonia eaque honorifica , quae ad vindi- 

 coToAviTo. prioris authentiam afferre studuimus. Eusebii profecto Judicium de illä Episto- 

 la non ejusmodi est, quo ab omni parte genuinam esse constet, praesertim cum interpre- 

 les hujus mentcm non recte intelligerent , quod quidem videamus. 



Nimirum in Eusebii H. E. III. 88. legimus: 'IirTföv S' w? x«} 'Seu-ripa ri? cJmi Xiys- 

 Tai Tcü Khvißevro? imtiTO^itt Oü (/.ijv W ofiolag Tj? vfarip^ y.c'i taÜT^v yväpifiov ezK^riißs- 

 Sa , oTi i^^ls Tov? apxxloi/i auT^ xexPl^ß^'^^''? 'Iviasv» Cujus verba conlorquens Rufinus, 



sie 



(i ) Omnmm , qiiantura saltem notum est,'primus hajus meminit Diony siu-s <<orinth. Episcopus 

 conf. Euseb. H. E. IV. col. \I , »3, 



(2) Euseh. H. JE in. i6. 



(3) Irenaeus, III. 3. apud Eusebium, H. E. V. 6. 



(4) Cf. Cotelerius. 



(5) Cf. Cotelerius. 



( 6 ) Quid celeroquin contra Autlient. jciL de ave Phoenice fabulosä attulerint , satis nota res est 

 -et jam diu ab Inlerpretibus explicata, quare eam omiltiraus. Cf, Ittigius, H. E, p. ao6. 



B 



