COMMENTATIO A9 QÜAISTIONIM THEOtOGICAM, 19 



Saepissime etiam provocat auctor ad virorum sauctorum , digna , quae homines imi- 

 tenlur, (1.45, 46.), aut improborura, quibus adverseutur, exempla , nimirum Abeli et 

 Caini ^ I. 4.); deiii memiiiit eorum , qui , sive proptei- rem Cliristiaiiam (I. 5.), sive ob 

 aniorem patriae (I. 55. ) , mortem siibiermit. Atque sie varia variorum -virtutis generum 

 «xempla perpendenda smit v. c. Ilenochi et Noachi (I. 9.) , Abrahami et Lothi 

 (I. lO.j, Racbabi (1. 12.) aliorumquc: ne de Jesu exemplo, passim obvio, dicamus. 



§• iO. 



Clementis Romani jjrt'noijna et pr-aecejita censenfu'r. 



Animadversiones 2^raeviae. 



Expositis Clementis Romani principiis praeceplisque moralibus , eorundem nunc 

 adeamus censuram. Ut igitur ordiiie disputare possimus, quo neque res memorandas 

 ■omittamus , neque eas repetamus , nonnullae animadversiones praemillendae esse vidcn- 

 ^ur. Quo in gcucre prrma est quaestio de Clementis scribendi ratione. Univertc 

 teneatur necesse est, dementem nostrum in proferendis praeccptis simjjliciter eo mii- 

 nere fungi ( 1 ) , eumque alienum esse a sapientiae humanae studiis. Quod tamen ne- 

 quaquam eo usque extendi velimus , quo eum literarum plane rüdem fuisse slatuamu.?. 

 Minime vero ! Etenim ex iis , quae scripsit , si conjecturam facere liceat , auctorem nostrum 

 in literis üsque Graecis non hospitem fuisse contendimus. Atque hanc qualemcunque sen- 

 tentiam nostram confirmant ea , quae habet Grotius in Epistolis ad Gallos. Epist. 

 CLIV. scribens : » nam et lectum ab illo Euripidem et Sophoclem ostendunt sen- 

 T> tentiae exilliusPhoenissis, hujusAjace translatae." Deinde : cum auctorem praecepia sua 

 Sacrae Scripturae auctoritate corroborasse antea viderimus , ubi de subsidiis dictum est , 

 nunc porro videamus, qualia et qua ratione Sacrae Scripturae placita usurpaverit , quo 

 melius de fontibus constet , e quibus praecepta sua hauserit , quod omnino hie in censiun 

 venire meretur. 



Auctorem autem citasse placita ex utroque tarn Vel. , quam Novo Instrumento , supra 

 ■ostendimus. In citandis quidem locis eVei. lest, petitis , interpretatione Septuaginta , quae 

 dicitur , virorum usus est ; cujus rei exemplum vid. Epist. I. Cap. IV. ubi verbotenus ex^pres- 

 sit versionem Graecam eorum, quae leguntur Gen. IV. 3 — 9. c£F. eliam Cap. VI. col. 



Ge- 



(i) A'iiJ. Wilh. Munscheri Oissertatio über den Zustand der Christ. Sittenlehre in dem ersten 

 Zeitaltern nach dim Tode der Apostel, in Henkii Horreo Novo, Heimst. 1798, 1 B. s. 35c. Buddei 

 Isag. T. I. 554. Patricius Jimius in Praef. et in not. ad Clem, 1,3. Ctterura yerae et siin|>lici> 

 elocjuentiiie specimeu intir alia vid. Cap. XX et XLIXi 



C 2 



