22 



S T E P IT A N I P E T Tl r HEYNS, 



inissia , in co düHcullas caquc vix snnn'ancln iiiossc vidplur, quod jicutiquam jjliilosop'ii 

 ijjsi sibi coiislitciunt ; ila piano ut , qiiod vctiis ilhul , (piol capita , tot scusiis , sigiiificabat, 

 idem ad nostram rem accommodcnius : qiiot pliilosn],lii , tot piincipia. Etciiiin si ab 

 Aristotcle inripias atque in Rajitinm dosinas, vi\ uuiim idque constans in corum 

 sciiptis priiicipium , qnod ab omnibns ralum habilum sit, regnassc invcuies ( I ). Neqiic 

 lamcn honim nos morabunlur philosophemala , socundum quae ne(|uaquam Patrum Ai)OS- 

 lolieorum piincipia, qpiae eorum continentnr scriplis , sunt aut dijudicanda , aut possnnt 

 ccnseri. Quae autem si secundum aliqiaam , profecto juxla Christianae Elliices normani 

 sM;it mctienda. At htc etiam continuo se offert qnacstio, magni satis raomcnli , ncc minus 

 düTicilis. Quacsitum est jam olim et etiamnum quaeritur, utrum Jesus Christus atquc 

 Apostoli oertum quoddam habuerint principium; si eos quoddam fovisse statuendum est; 

 quäle fuerit, rogatnr. Nonnulli (ut Flaltus) illiid negarunt ; alii (v. gr. Planck, 

 Einleit. in die Theol. Wiss. ) illud in dubium vorarunt , quorum opiuiones confulat 

 Rcinhardus (2), summus saue in bis arbiter, qni unicuique manifestum fore sta- 

 liiit , singula consideranti , quae nobis divinitus tradita sunt, et Jesum et Apostolos 

 semper amorem crga Dcum hominesque iuculcasse. Quod autem ad Jesum attinet, 

 onmia , quae egit, illud probant ; cujus rei excmpla cxstant Matlh. XXII. 35 — 40, Marc. 

 XII. 28 — 31, Luc. X. 25 — 29 (3). Verani enim Dei veraeque perfeclionis , quoad 

 ficri polest, similitudinem in amore erga Deum ac homines posuit Servator Matth. V. 

 43 — 48. Quoniam jam sincera Cpihxyöfa'jtix , quae poslulafur, idem censetur ac vere 

 moralis Dei amor, liinc factum est, ut Jesus illud tolius religioiiis vcluti summam pu- 

 tauduni esse voluerit. Haec Jesus; neque aliter Apostoli docuenuit. Idem nimirum 

 statuebant Johannes ( v. gr. I. Job. II. 6, 11, III. 18—18, IV. 7—21 , V. 1— 3 (4)); 

 Jacob US (11. 8.); Petrus (I.Petr. III. 8, 9, II. Peli-. I. 7.); imprimis veio Paul ms 

 (Rom. XIII. 8, 10, Gal. V. 14. et praesertim , raissis aliis, I. Cor. XIII. ). Quibus unum 

 illud addarous necesse est, nimirum: licet libenter concedamus, Jesum atque Apostolos, 

 nequaquam magkirorum morc systema quoddam , quod aliquo superstructum esset princi- 

 pio , coudidisse (5), aUamen tenendum est, eos nou potuisse non aliquam, praesertim 



quod 



(t) Cf. Christ. Garve, Oordeelkundige Beschouwing van de slelsels vxn Zede/unde dar beroemdste 

 Tf'ijSff^eren caet. , Leiden 1807. 



(2) Cf. Christ. Zedel. III. p. 4 sqq. !eg,ntiir item I. 3o3 sqq. 



(3) Cf Reinhard L 1. Legalur Commentalio , quae praemio ornata est, Juveiiis Doctissliui, matu- 

 riiis moile erepti F. G. N. Suringar in Aimal. Acad. Lugd. Bat, Anno iSao — 1821. 



(4) Cf. porro praeter Ueinhardum, Yen. de Keizer, Gcloofs- en Zedel. ran Johannes, §. 6^. 



(5) Cf A.. W. P. Möller in Diss. Hag Ao 1S08. $. 89. p. si3. Cl. Ciarisse, Diss. a Societ. Hag. 

 üdit, Ao. i8o3. p. ho; addatur F. (i. N, Suringar 1. 1. p. 55. 



