S4 S T E P II A " I PET R;;I , ,JI 'E Y N S, 



quesnir.ma, sive efTalis Sacrac Scriplurae, si,ve sancfomm :Cxen)plis, sive revum naturac con- 

 1emj)l:ilioue , sivc clenique ipsiiis auctoris expcrientiä siiperslrucla clepichcucliiiii'. E\ iiiii- 

 ■»ersÄ pracceptorum expositione satis superque palere jam arbilramur, doctiinam inoralem, 

 fjuam auotor cxhibel , merilo dici posse Novi Foederis Ethicen., suis homiiübus eorun- 

 demqiie tcmporibus aptam el accommodatnm , snAquc se simplicitatc commendantcm, quum 

 eandem praeceptorum , in Novi Testamenti libris sparsorum, summam apud dementem 

 offendamus. Praclerea Ethiccs ab auctore prolatae praestantia eo magis conspieua est , quo 

 pnriorem sanctioremque in illius, quam in multorum , post acvum Aposlolioum , scriptis, 

 doctrinam Euang«licam conservatam depiehendimus (1). Eteaim si Clemcntis prac- 

 cepta perpendamus, profecto in iis nihil novi , aut insoliti invenitur; omnia enim recte 

 sinipliciterque procedere fatebimur , quod etiam Semlevus, omnium caeteroquin Patrum 

 Aposlolicorum et in his Clemeutis, censor accrrimus, invitus fateri coactus est (2). 



Haec miiverse dicta sunto. Atlamen digna quaedam sunt, de quibus ullerius Judicium 

 feramus-; itaque, quae contra Clemcntis praeccpta in medium affeni possint , animad- 

 vertamus dijudicemusque in quibusnam pcccaverit, sin vcro minus , ejus laudcs vindicemus. 



Eorum igitur , quae spectant officia D e o praestanda , quaedam videamus. Piaeeeplum 

 supva a nobis expositum, nimirum : debere homines se Deo dignos praestare , ceteroquin 

 Bei benef.cia iisdem non bcne cedcre : nimis quaesite ex posrisse videtur Ittigius ( //. 

 E. /:>. 199.) scribens » Undc patet dementem agnovisse, quod renati, quales Coriulhü 

 erant , gratia Dei cscidere et condemnationis Judicium impietate suä arcessere sibi va- 

 leant. Qua in re a Reformalis admodum disscntil. " Ilaec similiaque memoriam recen- 

 tiorem , non vcro prislina tempora redolent. Quod igitur ad loquendi usum attüicl , hie 

 locus comparari potest cum Pauli diclo 1 ad Cor. XI. 29. de quo vidd. Grotius et 

 Viv. Cl. van de r Palm. 



Pono si quis quaerat , quomodo auctoris praeceptum dijudicandum sit , quando jubet , 

 I. 40. debero onmia rite fieri peragique oblationes at(iue alia officia eaquc slatutis lempo- 

 ribus : is profecto inlelligel , si Deum colendi rationem , in Ecciesiae antiquä historiä ob- 

 viam, reputaverit. Quarr. non video , cur auotor culpetur (3). At ne quis fortasse di- 

 cat: praecepta, quae auotor do Jesu Christo dederit , minus probanda esse, quoniam 

 Photius Coc/. 126. eum arguit , quipp*» qui minus sublime de Christo loculus sit. 

 Verum praeterquam quod Episl. I. 16, 36. magnifica quaedam Christo tribuit , in- 

 super etiam expressis verbis dixit Epist. IF. 1. AeT yißxg (ppovelv vrep'i 'Ivjaod XfisToO ä g 



(i) Cf. C F. Stäudlin, Gesch. der Sitt. Jesu V. II Leg. Unterkirclier , i.i libro infra citando, 



p. M4> 



(i) Cf. Praefalio p. ai. Baumgarteni Theo!. Polemicae praemissa. 



(3J YiJd. variae de hgc mandalo senteutiae apud Itligium 1. I. p. 2ia, 204. 



