C0MME7JTATI0 AB QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 25 



'vcp) &10Ü (1 ). Dein si praeceptiim de honore Deo Iribuendo, /j.ii scttI arofi^roi fic- 

 vov , iM-.k xx) «.7:1 ri?? Kxp'Six; ( II. 9. ) , comparamus cum eo de Jesu Christo: xc.) 

 ■f^y, //.cvov %f/^.f(r(;' ix-jtov rifiZv , «Aa' e? oA^s xxp'Six^ (II. 3.), satis apparebit , auetorem 

 ■omniiio subümiter de Christo fuisse locutum. Sed multi fortasse sunt, qui conlendaut , 

 hos Pati-cs, Christum dicentes Deum, Patripassianorum fbvisse ojHniones ; hiuc 

 non tantum eorum doctrinam Ethices flocci pendendam , verum eorum scripta spuria veluti 

 rejicienda. At vero nequaquam illi Christum uominantes Deum, eo sensu intelligendi 

 sunt , quo Patripassiani postea dicebantur : verum primis temporibus ila scribentes 

 £6 sihoy ouv- veuerandae igitur antiquitatis monumentum antiquissimum , quod uotissimo 

 Plinii diclo ( 2) confirmatur : » affirmabant hanc fuisse summam , vel culpae suae , vcl 

 crroris , quod esscnt soliti die ante lucem convenire , carmenque Christo, quasi Deo 

 ■dicere secum invicem (3)." Plura hujus rei postea apud Ignatium vidcbimus. Ad 

 aha pergamus. 



Verum quid de Cl e m e n t i s praecepto ( I. 33. ) , quod in bonis operibus perpetrandi.s 

 versatur, statuendum? Ne illud quidem quemquam offendat ! Bona namque opera ne- 

 ■quaquam eo sensu inteüjgenda sunt , quibus vitam aeternam quis consequatur. Quomf- 

 nus autem ahtcr praeceptum esplicetui' , aliud ejusdem dictum ( I. 32. ) prohibet : "Sixxiov- 

 (/.sllx , ovhi S/Ä T?j ^(t£Tepxi iToCpixq — i? efiyoiv — «AAÄ S;ä T^^; viimag; quum elu- 

 cescere mihi videatur es iis , quae praeceptum illud antecedunt ( cap. 30. ) , spycig 5/- 

 Kxioviisvoi xx) iJtM ^oyotq , hic tantum sermonem esse de virtutis studio. Postquam enini 

 inilio capitis 1. de vitiis quibusdam locutus erat ; statim illud praeceptum subjungit. Ca- 

 vere videtur auctor , ne CuiiiiiUli acjjnco esscnt ad. Virtutis Studium, ideoque tarn seve- 

 re eos ad hoc Studium incitasse (4). 



Jam vero hic loci dupHcem quaestionem de demente proponamus. I". Num Ethi- 

 ces sihi liberalem formaverit ideam. 11° Num. Ethices ita proposuerit praecepla , tit 

 non potuissent non in hominum animos beneßcam vim habere. 



I'. Ad probandam priorem quaestionem , primo sumamus praeceptum de patriae amore 

 (I. 55). Quando hoc ofBcium ijiculeat^ nequaquam ad Israelitarum, aut Christianorum, 

 verum ad Gentium provocat exempla , quae tam multis celebrat laudibus , ut iis mini- 

 Kie merita , quae dicuntur , moralia denegasse videatur. Deinde eum statuisse probabile 



est , 



(i) Cff Ittig. 1. c. p i88, igi. Schroeckh. L \, afig. Le Mojne Var. Sacr. VoL 11. p. i55. et 

 lalwprr. ad h. 1. 



( = } Lib. X. Epist. 96. 



(S) Cf. eliam Pearson. ap. Cot, T. II. p. 35g. 



(4) Cum illo conferri merentur ea, quae de e^jusmodi ferc diclo Jacobi Episti »bvia observavit 

 Horus in Comm, ad EpH', T, II, p, 33<. 



B 



