C03IMENTATI0 ab QUAESTIOTfEM THEO LOGI CA M. 29 



chus (1) collocaruiil. Quarum si una urbs Igiialii patria ha'jeiida sit , prseriorcm 

 ejus natalem fuisse affiimare ausim. 



Ignatius cognominatus fuit 0EO<I>O'PO2, Christum in pectore geslans. In 

 antiquissimo enim monumeuto relatum legimus, Trajanum, quisnam esset Theopho- 

 rus nie, inteiTOgasse , Ignatium vero respoudisse : » 'O Xpi(7Tcv ix'^v iv to7? 

 tcTifvoTi" (2). Aliis dicitur GEO'OOPOS, quoniam cum, adhuc infanlem, Jesus 

 manibus suis sublalum , discipulis exhibuisse dicilur (3). Haue aulem Iraditionem pio- 

 bawt Montacutius (4); quare Anastasius (in an. ad Till, syn.) disit , Apos- 

 lolos non ausos fuisse Ignatio manus imponere , quoiiiam ci jam Jesus manus impo- 

 suerat , in qua tarnen sententiä dissentit a Theodoreto, qui Ignatium, in muneie 

 suo obeundo , coufirmalum a Paulo fuisse asserit (5). 



De Ignatii indole judicare licet ex ipsius Epistolis , quae ubique modestum (6) 

 vcreque Christianum cum produnt; Sic e. gr. in Epist. ad Trall. Cap. 13. se omnium 

 in Ecciesiä, quae est in Syriä, 1<tx«'Tov professus est, in Epist. ad Rom. IX. se 

 esse eorum i/rxc-TOv xx) eKTpu fita ; ne de ejus amore , quo omnes prosequebatur 

 (Thilad. V. all.), dicamus ; ita quidcm , ut dignus sit, qui Johannis Apostoli disci- 

 pulus nominetur (7). Praelcrea eum familiariter cum caeleris Apostolis vixisse , testis 

 uobis est Chrysostomus, y.xi 'f/,räv xx) uwoffviTav oiÖToTg xoivavviaxt , et, qui Antio- 

 clienae Ecciesiae praeesset , ab iis dignum judicatum (8). Itaque eliam Ignatio 

 cum Polycarpo arctissimum auäcitiae viuculum iutercessisse , illius Epislolae, huic da- 



tae 



( I ) In vita Eumenis p. 689. 



(3) Ignat. Marljr. Cap. II. Notelur eliam TLeoJori Epigram, apud Cot. '£;>;ay ipuTX X;/. 

 «TTÖv ev tJ. xxfjia x. t. A, 



(3) Cd. Cave. Grabe. 1. I. 



(4) Or. Eccl p. ai2. 



(5) Cf. Pearson, Find. Ignat. apud Cotel. II. p. 4'3 sqq. col. Iltig. Diss de Palt. Apost. 

 p. 255 sqi^. 



(6) ^eqllis fortasse nobis aut Seraleri, aut Dallaei objectioncm, Cap. i!\. ohjiciat : hic aiit m 

 affiiraat, uon salis cum inartj-ris modtstia conscntanea esse, quae in ejus Epistolis occurrunl; nimi- 

 rura Dallaeus Ignatium arroganliae accusavit , quod supercoel^stem scicnliam siUi vindicaret At- 

 qui liujus crimiuis causam equidem non perspicio : quasi vero, concessa illa acciisslione, non deceat 

 jirum Aposlolicum. Deinde idcm objecil, Ignatium jactare se 7rc)Jix ifp'.veh h ©eü, se ea scriije- 

 re potulsse , quae Trallenses uon caperenl. Quae aulera, modo recte iu'.ell'gantur , luiilsni arrogantiae 

 speciem prae se ferre videntur. elf. exerapla mos citanda , quae Ign a lii modusliam probant. Postrerao ■ 

 eiiam opponilur , Ignatium nimis elate ad Polycarpum scripsisse: 'hiroü aunsfJ rAf.w« ifi ix^'(- 

 Sed nemo, cui persuasum est, Ignatium non tiintura niajoieui natu Polycarpo fuisse, veraiil' 

 etiam eum nunc fideliter monuisse , mirabilur. 



(7) Cf. Schroeckh. K. G. II. 338 



{J8} Cluysost, Uomil, in Ignat. cjl, Cayeo. 



D 3 

 If 



