33 STErilANI PETRI HEYNS, 



qtii jam Apostolorum tempore (1) , quamfjnnni piomiscuc usiirpareiitui- , lomeii aduicnnil ; 

 Snec. autem II , cum Ecclesiae alüpia rcgimiiiis forma coinponeretur , distinclius obsei-va- 

 batiir mimeris diversitas ; adeoque Ignatius id maxime spectabat, ut coetus diversi are- 

 tissimo vinculo sibi invicem copiilarcutur , mide Chrislianos horlalur, ut uiia omnes 

 conveniant , ut uni Episcopo obsequium praestcnt (2). 



Ad argumenta vero e dictione petita id refcrtur, quod Dallaeus alrpie Blondel- 

 lus afRrmarunt (3): verba , quibus usus est scriptor, non Ignatii, verum alius cu- 

 JMsdam scriptoris prodere tempus ac pro hujus temporis scribendi genere nimis splendida , 

 compositaque esse , interdum eliam poefica. — Q'iod ad verba splendida et eomposila 

 allinet, satis docte hanc Ignatii scribendi rationem defendet Pearsonus, ostendcns 

 idcm genus scribendi in libris N. T. inveniri. Quod vcro ad poetica ; mirifice falluntur 

 advcrsarii, qui ad poesin referunt ea , quae huic miniine conveniunl. Et vel sie tarnen in 

 N. T. multa vulgo satis nota verba poetica reperiuntur (4^. Igitur nulla inusitata voca- 

 buia adhibuisse videtur Ignatius, sed omnia fere in N. T. adcsse slatuendum est, licet 

 «piacdam siut , quae cum re ChristianA ortum suum duxerint (5). Quae item referri pos- 

 sunt ad Somleri (I. 1. apud B.aumgart. ) dubium , Salutationes Ecdesiasticas spec- 

 tans. Neque multum valet, quod, Ignatium (ad Polyc. VI.) usum fuisse Latinis 



vu- 



(i) Cf. Act. XX. :S. Tit. I. 5. coU. j. VVi\. I. i. vid. Cl. Kist, Diss. de Christelijke Kerk op Aar- 

 de p. 62. 



(2) ünivei'sam hanc, maximi celeroqiiin momenli, qnacstlonem extremis laliils tetigi, nee aliter fh» 

 cere potiii , noslr.ie commentationis ralione habita, Consiili inereliir Iota de liac raateria Disiert. Cl. 

 N. C. Kist in Arcliicf cet. idemqiie in Comm. de Kerk op Aarde. p. 61, 171, aaS, quibus tarnen 

 probe perspectis, optime Semlero (1. 1.), qui etiam iiide contra Ignatium argumentum peliit, oc- 

 cnrrere qiiisque polest, Addatur J. BiugUam Or. Eccl. I. p. 53 äqq. et eil, si tanli est, quae 

 m^x § IV. dltluri sumns, 



(j) I. Yossii Epist. ad Rivet. Pearson. 1. 1. 



(4) V. gr. Petrus, ul unum proferaraus exemplum, de cane ad vomlliim redeunte loqueas uequa- 

 quam voce ifitro-j in LXX. nsitata , utitur, verum pro ea vocem poelicara i^epx/iti restitult cE 2 Peti". II. 

 22, col. ex versione Alex. Prov. 26. 11. 



( G ) V. gr ■■p^utföxpicTäi; , ävTixpinTii; , >tarava6s/ia cet.; quod practerea dlxerunt Ignatiana esse lur- 

 gida , verbo, niillatenus Aposlolica , hujus vero contrarium viri docli v. gr. Vossius aliique anti- 

 quitatis peritissimi , oslendeninl; ab altera parte fieri polest, ut vir ille sanctus, dum a militibus Romam 

 duceretur, non cum in modum perpolirct orationem, nee Epistolas ab onmi parte absobitas con- 

 scriberet, licet inde nonduni ad earuni wto'» concludendnm sil. C(l'. Cotelerii Judicium et Wottou, 

 cujus praefatio ad Ei. Clem, Rom dlgna est , quae legatur imprimis pag CLxxxv,rfe Ignatio Graece 

 scribente: Ceterum ea, quae disputantur de vcrborum nexu aliisque argulüs , recensere ac rcfutare 

 longum est; delendenlis negotio pracciare sane funclns est Pearsonus, cui addantur Is. Vossius 

 in Epist. ad Rivetum, Clericus, Colelerius, Jac, üsseriiis, Henric. Ilanimondus, alii. 

 Cf. J o. Clericus 1. 1, pag. 559 sqq. 



