COMMENTATIO ad QUAESTI0NE5I THEOLOGICAM. 45 



Crga naturae nostrae aequales agit. Primo loco in Universum quaedam praccepta , hunc 

 aniorem sjiectanlia , dedit. v. gr. o'i xät' üv^px txi^tiKoijg äyxTZre h {xfisphra'xaplii^ji , quod 

 exemplo suo comprobavit dicens : to ttZv TrXTjSoi viyiT^iTx (vide ad Magn. VI. ad Trall. 

 XII, XIII. ad Philad. IX. ad Rom. IX. ad Polyc. II , VII. ad Smyin. VII.). Poiro ait : 

 IJi.\iBe)q vßäv (t; ) xarx Toü 7r?.ij7lou ix^Ta ■> (ad Trall. VIII. ad Philad. IX. 1; hinc laudat 

 Romanos , quod o-j^iirore ßxiTxalvsiv oü'Siva soliti essent ( ad Rom. III. ). Ille autem amor 

 eliam exerceri debet in pravos , omnesque iucitare ad commmicm admonitionem atque 

 adhortationem ; siquidem numquam sinit , ut quis taceat de aliis , quibus emendalioue 

 opus sit (ad Ephes. III. (1)). Quae cum ita sint , omiies docendos admonendosque 

 esse praeccpit (ad Polyc. I, II. (2) ad Rom. III.). 



Deinde habentur quaedam praecepla , quae speciatim certas quasdam personas spectant. 

 Sic autem » diligamus " inquit > prophetas , propterea quod et ipsi Euangelium annun- 

 » tiaveriiit et in Christum speraverint cet." ( cf. ad Philad. V.). Praeterea doctores , 

 quos aliis pracfecit aliqua rei Ecclesiasticae dignitas , honore prosequendi sunt, praeser- 

 tim Episcopo atque Presbyteris submissi esse iisque mente indivulsa ( d7repia-7rä(rTC/i 'Siavotif, ) 

 pbedire jubentur ( ad Ephes. XX. coli. Capp. II , V. ad Phil. II. ). Omnium maxime 

 reveienliam Episcopo praestandam injmixit. Sic , itaque scribit ad Ephes. VI. i quem- 

 X eunque enim paterfamilias mittit ad gubemandam familiam suam , huiic ita accipere 

 » debemus , ut illum ipsum , qui mittit , adeoque Episcopum esse respiciendum , ut ipsum 

 » dominum." Jubentur porro Ephesii ( Cap. IV. ) , ut concurrant in Episcopi sententiam 

 ( auvTfsxeiv r^ roü eirifKÖTTOv yvoifiy ) , quod et fecerunt , unde eos laudat : to y&p d^io- 

 töf/.etü'Tov ii;j,äv "^picßiirspiov , roü &soiJ a^iov, oL't&j? <yiiviipi^07Tai tw iTTio'KOTrüi ü? x^p^x) 

 xiö-ipif. Neque eum iliud officium adeo hominibus inculcasse mirum est , nam ipse 

 dicit : Jesus Christus Palris est yt/u/^^ , üq km ci iTtlasioiroi oi xarx ra ■nkpxTX, öpi<r$ev- 

 T£i iv 1>1<T. Xp. yväßiji ihlv (ad Ephes. III.). Reverentia ceteroquin, quae Episcopo tri- 

 buenda sit , e sequenti praecepto cognoscatur : » quauto quis taciturniorem Episcopum 

 » vidit , tanlo magis eum revereatur " ( ad Ephes. VI. ) vel etiam , ubi ait : xai ü/j,Tv Ss 

 irpsTuet fiii xxTXXpxi^Sixi tj? ^äixI^ siriTKOirotj , aXhoi, — ■nä.(T!x,v iyTpoTr'iiv auT^ iXTro-jificiv (ad 

 Magn. III.). Attameu non tantum reverentiam Episcopi magni fecit , verum ejusdem quo- 

 que auctorilatem ita existünavit Ignatius, ut, quam alte eam repeticrit , dici vix possit. 

 Quod ut probetur , quaedam subjiciamus exempla v. gr. in Epistola ad Smyrn. Cap. VIII. 

 X Nemo" inquit »sine Episcopo quidquam eorum, quae ad Ecclesiara pertinent, faciat. 

 » Firma Eucharistia ea habeatur , quae sub Episcopo fuerit , vel quam ipse permiserit. 



.Ubi 



( I ) 'AAA' £>£(' f äyicT}! cux if fa iriaxhi xep) ifiäv , iik roOro frpoi^ußiV ^rapeucafsiv ufix;. 



(a) Cf. ad huDC paulo obscuriuiem locum K. ün terkirclier , Die echten. Schriften der Apost. 

 Vat, aus der Gntndiprache übersetst , und mit anmerkwtgen und bemerkungen versehtt. Inmbruch 1817» 

 pag 35i. an. a. 



F 3 



