COMMINTATIO A9 QÜAl§TIONlSf THE0I.0GICA5f. W 



•ipelebrandä cum Aniceto egit, quo etiam amieo usus est atque eadem illa , qiiae inter 

 utrumque obtinebat , familiarilas , iu caueä erat, cur arctissimus inter Ecciesiam Roma- 

 jiam et Smyrncnsem orirelur nexus. 



■ üborlis dcjnde gravioribus calamitatibus , Religionis Christianae hostes Polycarpum 

 persequebantur ; huic vero , ut in agellum quendam sese reciperet , amici suadebant , quo- 

 »■um preeibus annueiis , in ejusmodi loco cum paucis aliis manebat. 



Dum adversarii cum persequebantur , continuo in alium agellum migravit ; landem sub 

 liorä vesperlind , quamquam rursus in aliud praedium confugere posset , arripuerunt cum 

 diccutem : i fiat voluntas tua Domine" illosque sie alloquentem : > Tantone studio ojjus 

 » erat , ut hujusmodi senex comprehenderetur ? " Petiit dein ab iis , ut sibi unius horae 

 Bpatium concederetur , quo coucesso , sine inteiinissione precatus est; dein illi , Polycar- 

 po asino imposito , ad urbem profecti sunt. Delato in Stadium, eum , num Polycar- 

 pus esset , rogavit Proconsul; quum id profiteretur ireverere," inquit Proconsul , » aeta- 

 » tem luam : jura per Cacsaris gcnium ; tuum tu denega Christum: quod si feceris , 

 » te dimittam." At senex gravi severoque vultu sceleratorum multiludinem intucns, se- 

 quentia respondit: ^Oy'SoiiKOvrix xa) If STti sx^ SouAfuav air^, xa) ov^ev ßs 

 ^^ I Kii ^ cv ' X (x) Trüg^üvafioii ß ÄatT^ij fiij 17 a i rov ßaa ixix fiou , tov iräfCiVT» 

 .ft,e; Atque sie martyrium , ad rogum damnatus , anno 167 subiit (1). 



§• 2. 

 2>e Polycarpi aa? Philippenses Epistold. 



Plures certe unä , quam superstitem habemus, Epistolas scripsisse Polycarpum ex 

 Irena ei v. gr. de illius Epistolis loquenlis, Hieronymi, Polycarpum multa reli- 

 quisse scripta profitentis, et Suidae denique, qui etiam Polycarpi epistolae ad 

 Dionysium Areopagitam datae meminit, testimoniis effici potest. In quodam in- 



su- 



(i) Sic slatuit Eusehius; alä allter: Polycarpi marlyriujn in annum 169. reponunt TJsserius 

 •€t Bucherius: in 175 Petitus: in 147 Pearson. De vir! morte legatur inier alios Neander 1. 

 1. 16a. Celerura s! raonumentum antiquissimum , ex quo relatam de Polycarpi extremis fatis pe» 

 timus, legamus, non possuraus non tristi adßci dolore simulque admirari senis in obeunda morte 

 constantiara. Hujus marlyrii, quamquam illud fabulis referlum slatuunl nonnuUi, raeminil Eusebius 

 H. E, IV. i5; hinc priorem parlem, quae Eusebio deeral, in notas rejecit Valesius, Porro de 

 Polycarpo consuli possunt Eusebius praeter Librum IV. 14. (coli. Iren. III. 3. ) inprlmis V. 

 •afl, et Pjonius^; qnamquara hujus de Polycarpi vita descriptlo non iutegra, verum fabulis inyoluta 

 «doostram memoriam pervenlt. ... „.^ ..;i.iJ . ... .„u„.\l. iC,i..il .- .i,»j.-.-J 



Ha 



