COMfljENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICASI. 0» 



Chrisliani hoe litu non obliganlur, hanc tarnen consueludinem, quam laudaverat Poly- 

 carpus, repetendam esse e reügione patria , quam olim Chrisliani proßterenlur , ante- 

 quam se ad religionem Clu-islianam convertissent , atque sie v. gr. jejuniorum esempla , 

 quae Icguntiu- Act. X. 30. XIII. 2,3. ex eädem consueludinc deiivanda esse statuit 

 Reinhardus (1). Neque jejunium in Saflrä Scriptum jubetur ; nam quod Jesus di- 

 citur : v^7TSJj<rx? ^fJp:''? TiiT7Xfa.y.ovTX, xa) vvKTSig T£i7irxpd.xovTJi, id tamquam peculiare 

 quid considerandum est, neque inde exemplum ducendum, quoiüam Jcsum numquam 

 discipulis suis jejunium injunxisse conslat (2). Ipse Servator e contrario Pharisaeorum 

 circa jcjunia hypocrisin redarguit ( Matth. IX. 15, 16.). Ilaque Polycarpus jejunium 

 non tamquam institutum divinum considerandum esse sibi volebat , verum potius vclul i 

 subsidium ad promovendum virtutis Studium adhibendum , quo nomine laudari sane me- 

 retur. Neque ritus hicce, quem Polycarpus commendaverat , comparari debet cum 

 cjusmodi ritu eorum, quos redarguit Dallaeus (3), qui jejunii nomine abstinebant a 

 canie, nee tamen spernebant delicatiores cibos. Verum enimvero talia jejunia laudanda 

 sunt , quae ad virtulis subsidium adhiberi possint , quaeque vere talia sunt , quo nomine 

 abslinentia a certo ciborum genere usuvenire nequit. Et quamquam id verae prudentiae 

 sit , ab ipso cibo et potus genere , quo nimium pravae cupiditates possunt irritari , se ab- 

 stinere , id tarnen non est jejunium : es superstitione autem certa ciborum genera intacla 

 relinquere , nee gustare et aliis eorum loco uti , aperta est D e i hominumque illusio. 

 Quae cum ita sint , si quis considcraverit , quid Terbum vii0eiv significet , is nobis con- 

 sentiat neccsse est. Igitur in Universum liic valet , quod pulcherrimis verbis expressit 

 Clemens Alexandrinus (4): yj SJ ■j'irspßXu^otiira t^v aurJ.py.sixv ^ixItoc , rav aväfuTov 

 x«y.ci7 , vohl nev t!)!/ ^»X^i' t i7ti<t(p»Ksi Vt rvjv vö<70V ipya^oiih-^ to n-äptix. 



(i) Reinhard Decl IV. In hanc laineti senlenllam non nimis iirgenrJnm esse putainiis. Na:n 

 fieri poliiil,ul hoiiiines, qui e religioue jiiJaica ad Chiisllauisnuim tiaiisiei'int , illlirs nclbiis adliDC aJ- 

 haerentes jejiinaverint; lioc tum valere deberul de Christianis aevo priino viventibus, aut de his, qui 

 sensira sensiinqne puslea, reliclä patrlä rcligione, ad religionem Chrislianam se converlerent ; sed qnitl 

 tai.dern de iis dicemus , qui parentllius Christianis nati sunt? uisi polius itatuamus, illos jeJHnautcs 

 Christi exem^^l) ductus fuisse. Cf. Grotius ad Mallh IV. a. 



(s) Cf. Reinhard I. 1. et loci ab eo citati, qulbus palet Jesum jejunium nou inagni fecisse; 

 Legalur Mosheirn, Siflenl. Lib. VI. ii3. 



( 3 ) De Jejunüs et quad agcslnia. 



(4) raidiig. II. c p. i4a. Ed. Sylb, 



13 CA- 



