COMMENTATIO ad QÜAESTI0NE3I THEOLOGICAM. 71 



eximiä pielate conspicuos , rursus compositam fuisse , unäque ambo vixisse ac laborassc 

 suspicari licet. Nimirum vclus illud, quo ulcrque antea obslringebatur , amicitiae vui- 

 culum , iterum deinceps inraluisse, e Pauli 1 ad Coriulh. Epist. IX. 5 sqq. efiicimus ; 

 liixic ctiam ex ejusdem diclo, ad Coloss. lY. 10, conjecturam ducimus, Barnabae 

 cousobrinum Cyprum, ubi ambo antea degeraat , reliquisse ; cui conjecturae robur 

 justum afferrc videlur locus ad Gal. II. 1 , 3. 



Quod autem ad quaestionem attiiiet, manseritne Barnabas Cypri, alque num postca 

 redierit cum Paulo iu amicitiam , certo quidem affirmare haud possumus , quae tarnen 

 attulimus , non iiisi conjecturam haberi velimus,quae ut vera sit , vehementer oplamus (1). 



De Barnabae indole , quippe liberali , judicare licet ex Act. IV. 37: ünäpx<»''''0? 

 uiiT$ (Barnabae) «ypcD , waA^lir«? ijvsyxs ro xpy}ß».,y.a) 'U^m irafcc roh? ml»? tüv ktto- 

 (ttü'Ami/ (2). Eum practerea omnino in Sacra Scriplurä \ersatum fuisse, e multis hujus 

 Epistolae locis apparet. Num vero Sacrae Scripturae locos semper et ubivis aeque rede 

 adhibueril , affirmare haud ausim , quod suo loco demonstrare conabor. Denique qua- 

 lem vitae fmem habuerit , certi quid in medium afferre nequimus : uam praeter ipsas lite- 

 ras Sacras, excepto mio alterove Historiae Ecclesiae Scriptorum testimonio , de ejus \itä 

 nihil notum est. Quod ad mortem atlinet , silent omnes , nisi narraliones fabtdosae huc 

 rcferautur, quae nullä uituntur fide historicd , quare eas missas facimus (3). 



§• 2. 

 Barnabae Epislola. 



De Barnabae epistolä jam oüm Patres disimtavunt noMiu!li : nee lis illa inier doc- 

 los rcceiitioris aevi diremta est, verum etiamnum virorum Clarissimorum iugenia exerccre 



vi- 



( i) De Barnabä et Paulo «/Toitto/ij/c diciis cf. CL vau lleugel in ann. ad loca noniudla. 



(z) Cl'. C!, Cla risse in libro qni iuscribitur: GcdenkwaardiejKcku uit hct openbare lefen viiit 

 Süiiim-ge Afostekn, Vol 1. pag oi, eJit 3. et Vol. II. ad CLtcios .4.01. locjs uubis cilatuS. Ceteruiii, 

 ciuud nonuulli aLiiiiiaJ\crtcriint , Baruabaiu ideo , quod tuoc deniuni venJiderit agrum suuni , aule 

 Christum adscensum , uou 'um in ujelius mulalum fuisse, aut uou liujus di.scipul;s acctnsenduni , 

 uuUam profeclo probandi vim habet. Eiculni qui LXX. Cliristi discijuilis a Iscrilebaiilur , oinnts 

 suam , quam habercnt, possesslouem missjiu fccisse non sequilur. Deiu fitri eliam ]>o!i;rut, ut Bar- 

 nabas eo tempore liatrcdilale quadam agrui^i liujusmoJi n.iclus esaftj aut denique slaluendum 

 vifietur, agrum lUura uxoris fuisse: uam ipsi , cum' esset Levitcs, nuUa agii possessio compctebal. 

 er. Num. XVIII. 2o. 



(3) August, llcrmanu Niemeyer, Charakteristik der Bibel, Vol. 1. 439. eJit. an. iE3o. 



