74 STEPIIANI PETRI IIEYTJS, 



aulem adjutores limorem patientiamque pcihibens ( t?? (juv ovv ttUtioh; ^/aüv iiriv oi 

 ffuX^TTTopei; (pißoi; x.ai uTroßdvn , ut cxhibet Clemens Alexandriiius (1)); quam- 

 quam tarnen ex illo imiverse obscuriore inlr&itu ac diclo noudum priiicipium illins con- 

 sliluerim : verum potius ad alteram epislolae partem camque activam accedamus , et , 

 num de prmcipio quodam cerlius quid conslet , videamus. Si alteram illam partem , 

 priori prorsus dissimilem , spectemus , tum e dictis quibusdam tuto concludi queat ad id , 

 quod verosimillime auctoris principium , in hujus dominans epistolä , cffecisse videatur. 

 Etenim quod antea de Jesu Apostolisque diximus, eos nunquam data operä aut morc 

 scholarum principium suis disertis item verbis professos fuisse ; hoc certe de Barn ab 4 in 

 censum yenire slatuimus. Igilur e praeceptis derivandum est auctoris principium. Itaque 

 in hujus adhortationibus et dictis talia offcndimus , quae memoratu digua sunt , v. gr. «y«- 

 irviueii rhu 7s jrofjjo'ai'T« • dyct:ni<rsif tov ir^wiov ffsu üttI^ t^v i^y^tfi/ (to\j , quod postremum 

 convenit cimi illo: » cogito diligere vos supra animam meam" (init. ) et » omnes amans 

 » super animam meam." Ex his aliisque dictis patere videtur , auctorem semper et ubi- 

 vis ante oculos habuisse mandatorum summam , quae versatur in amore erga Deum homi- 

 nesque. Ceterum nullum principii vestigium in priore epislolae parle offcndimus , si hu- 

 jus initium excipiamus. Neque quod Cap. I. dicilur: » Tres sunt conslituliones Domini 

 tvifae spes, initium et consummaiio" ad principium, verum potius, si vel necesse sit, 

 ad dogmata referri possunt. Quapropter iis, quae hucusque invenimus atque exposui- 

 mus , content! esse debemus. 



§• 4. 

 Sraece^torum moralium, quae Barnabae epistolä continentur, expositio. 



1 



A. 1. Officia erga Deum.. 



Ad Officia, quae ad Deum pertinent, primo loco referri polest Dei cognilio ; nemo 

 cuim , nisi Deum cognilum habeat, officia erga Deum curabit. Ergo Dei cognilio- 

 nem cuivis injunxit hujus epislolae auctor. Quo magis cognilio Dei requiri debeat, eo 

 gravior omnino omnibus imminet poena , qui Eum aut non habeant cognilum , aut sper- 

 nant ( Cap. V. ) ; in hujusmodi homines tamquam ov ytvasxhr»? rh irof>i!TxvTx «üruu? 

 (Cap. XX. ) graviter invectus est, eoque gravius hos increpat, quo luculentius conslel, 



Deum 



( I ) Strom. II. pag. 373. Sylb. 



