COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 79 



ne CIii'istianA confirmaret , verum etiam ul illorum yviiriv augeret , per quam scilicet rc- 

 condili scvipturarum sensus cognitionem intelligit : quae pvofecto absque ipsis literis saci'is 

 ucquaquam cogitari potest. Denique, quod laudat Barnabas Jesu sanctorumque ex- 

 empla, ad subsidia ilem refcrri possunt (cf. Cap, IV. initium Cap. XIX. medio), ne de 

 baplismo dicamus (Cap. XI.). 



§. 9. 



Principü censura, 



Quod jam saepius de Palrum Apostolicorum principiis suo loco diximus, idem de Bar- 

 nabd valet. Si primam epistolae partem (§3.) spectes , habebis disertis verbis idem 

 expressum principium , quod, de Polycarpi doctrinA morali agentes , uberius exposui- 

 mus atque in censurd tractavimus. Si aulem alteram partem sumas, eadem placita de- 

 prehendes atque ea , quae in Sacra Scripturä tractantur. Verum in Barnabae pvae- 

 eeptis, e quibus hujus principium eruendum erat , quaedam occurrunt digna profecto , 

 quae animadvertantur. 



Nimivum observari meretur , iisdcm fere verbis idem illud mandatum summum in Sacra 

 Scripturä tradi , si quidem compares cum eo , quod exhibct Mattheus Cap. XXII. 37 

 sqq., ubi dicitur (xyx7ni(riig xuplov tov &£ov , omisit Barnabas: iv oX^n tjj xaptloi aou , xcii 

 ev 'ox^ t|5 i/vx^ "■«" > xxl iv cAjj TJj ^ixvolif irov. Alteri vero mandato ; ciyawJiiTsii; tov ttXvi- 

 alov (TOu c5; asauTÖv ' addit Barnabas insuper non ä( a-eavrSv verum v'jrsp Tijv 4"^X''l'' ""'J' 

 Quod tarnen non ita intelligendum est, ac si auctor Jesu dictum aut emendare , aut 

 amplificare voluerit , sed potius eo consilio id fecisse videtur, quo in hoc summum prae- 

 ceptum urgens , item summi mandati sensum , quam late pateat, aperiret. Ceterum quo- 

 modo insuper de ejusmodi priiicipio sit judicandum, satis, ut speramus, ad superiore.«! 

 J^. diximus; quare, ne justo longiores simus , easdemve res repetere videamur , Lectorcs 

 Clarissimos superiora capita adeant, rogamus. 



§. 10. 



Praeceptorum moralmin censura- 



Quo melius de praeceptis moralibus , quae tradidit auctor , judicari possit , inquiramus 



primum , unde praecepta sua hauserit. Ad quam quaestionem triplici modo respondendum 



esse videtur, quod breviter efficiemus. Scilicet ea hausit e suä experientia , praesertim quae 



.«^ciunt partem activam. Bene enim perspexerat condilionem hominum, ad quos scribebal, 



overat, quibus rebus iadigcrent homines; quae igitur iis deessent, suppleverat eateniis 



prae- 



