COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAH. 81 



Iktquimüs , nee hujus loci est , plura de ea disputare , si(juidem ad censuram uostram 

 haec scire , satis erit. 



Deinde , cum jam conslet auctorem Sacra Scriptur4 usum fuisse , inquirendum est , quo- 

 modo eam inlcrpretatus sil , quoniam ex illa quaestione praeceptorum puritas , aul bo- 

 nitas pendere videtur. Quamquam in tribus extremis epislolae capitibus , quibus pars 

 activa contiuetur, vix Sacrae Scripturae locos laudat auclor multoque minus eos exponit, 

 altamen disquisitio iiistituenda est de illius interpretandi ratione , tum propler locos, qui 

 in priore parte occurrunt , quorum nomiullos ad praecepla pertinentes exposuimus , tum 

 propter ipsius rei momentum , quo melius de auctore judicare possimus. 



Jam vcro in operis iaitio praemiltit Baruabas, se ad Cliristianos eo scripsisse coasi- 

 lio , ut illos confii-maret iu religione adaugeretque illorum yv«(r;v ( vide J. 8. iafine). 

 Ejusmodi yvu^ioii; exempla habemus Cap. VI , VII , VIII. Unum vero memorandum est 

 propter ejus singularem miramque explicationem. Nimirum Cap. IX. de circumcisione 

 agens profitetur : Abrahamum in hoc jam ad Christum respexisse. lAbrahamus" 

 ait » viros e domo sua clecem et octo et trecentos circumcidit (1)." Si igitur hunc nu- 

 merum Graecc (tysT) scribas , habes initium nominis 'lijo-oü? et crucis figuram , literd T ex- 

 pressam. Quae absurda üitei-pretandi ratio , dici vix potest , quanlopere placuerit Patri- 

 bus Ecclcsiae, quin ipsi auctori (2). Haec autem interpretatio omnino est Caballistica , 

 quam Rabini Gematriam ( K^IDÜi ) dicuut , quae universe etiam cum Philone convenit, 

 si compares ea, quae uterque de vetitis cibis dixerat (3). Nee lamen propterea vehe- 

 menter culpandus videtur auctor , praesertim si animadvertamus , Apostolos etiam häc in- 

 lerprelaudi ratione usos fuisse , quamquam illi modum nmiquam excesserunt. Nimirum 

 hoc allegoriac Studium maxime tum apud Judaeos vigere coepit, postquam Syna- 

 ^ogae ortae erant , quod post eorum e captivitate reditum factum esse , satis superque 

 osleudit Campegius Vitringa, vir celeberrimus (4). Hoc Studium magis magisque 



in- 



(i) AfV' W J^' Tf/Jii'rfiKfv 'kßfokfit, ix TsS uxsv «jtou äyjpxi; Jixa. xxl öjctü xa} r fiaxcniouq (Gen. 

 XVI. Neque mimeruin evliibet Genesuos auclor, verum desumsisse Tidelur Barnabas e Genes. 

 XIV 4. ubi dicilur Abrahamus ad liberal onem Lothi, fralris sui trecentos et oclodecem verna- 

 Culos armasse; hinc ad nunierum hoininura in domo Abrahami circumcisorum concludil.) Ti? cuv 

 il Miiaa. nCzcp i-^ütk; ; ßiSne zciiq Jexixcxrü xpii-c-M , elra TcCii; rpiaxarku;- TÖ Ji Mxa xai ixTii , iära (I) , itixa, 

 ^T« (U) ixTÜ t;;«« 'IijiroDy, i'l <f£ tmaipit; iv Tiß T ipafJ^v f%fiv r^v %«/'«', ^7", "«i "ü« Tpixxoaicus. 



( 2 ) Nam ibidem ait : oUev , i t^z efifurcv tfccpsciv riji iiimyyfi aü«3 6f/ttyo; eV inäv oüJek yvt]inur£poii ifixkv 

 ix' i/MV y.cy"J ' ä>.?.i ctt/ix , or/ ä^ici ftrre uf^li;. 



(3) Cf. Barnabas p^S 35 et 36. Cotelerii et Philo de Agric. Tom. III. pag. 6^. alia ioter- 

 prelationis allegoricae exempla apud Baruabam exstant Cap. XII — XIV. 

 •{4) De Sjitfgoga veUri Üb, I. Pars II. Cap 4i3. cf. Ernest. , Opusc, Phil, et Crit- pag, a88. 



