COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 87 



tius judicnvit Röszlerus (1). Omnium vero durissJmus judex habendus est Semle- 

 rus, qui illius opus appellavit vüe quid, quod Acgyptius aliquis fabricatus est, fanaticum 

 atque immerito Hermae tributum (2): cui tarnen, quidquid hujus rei est, minime as- 

 sentimuv ; elcnim si universam hujus operis rationem consideremus , tuuc , quamquam non- 

 nulla insulsa et falua ei inesse videantur , idoueam causam inveiiimus , cur minus viro 

 cuidam haeretico illud opus adscribeiemus ; dein quod ad colloquia cum Angelis aliisque 

 spectris attinet ; ex bis non statim concluserimus , auctorem fuisse omnino hominem tarn 

 fanaticum, quam putat vir doctus, cum plures potuisset habere rationes , ob quas häc . 

 nee vero alia scribendi ratione usus fuerit ( 3 ). 



Be tempore , quo scriptus sit Pastor ille nihil certi dici potest ; quamquam Saec. I. ad 

 finem verprente exaratum fuisse , coniicere liceat. , . . 



Ccterum tribus constat parlibus , quarum prima inscribitur Fisiones , earundem quatuor 

 continens : secmida dicitur Mandata , quorum duodecim adhibentur , quae ab Angelo 

 quodam sub Pastoris forma, auctori data fingmilur; tertia continet Simililudines decem, 

 quibus pietas Christiana commendatur. 



Be Hermae autcm Pastore latina versio (4) hodie superest tantummodo , quam R u- 

 fino olim a Tarino tributam fuisse contendcrunt noimulii v. gr. Barthius, qui ver- 

 sionis item auctorem Anastasium bibliothecarium esse statuit. Quod autcm ad Ru- 

 finum attinet, quamquam Tarinus e Rufini versione de Hermae Pastore quae- 

 dam desumserit verba ; imiversum tamen opus a Rufino translalum fuisse, minime tra- 

 didit Tarinus: quod vero ad Anastasium, tenendum est , ante hujus tempora exslitis- 

 se jam Pastoris versionem ; hinc alii Tertulliauo antiquiorem esse contendunt (5). 



S- 2. 



( I ) BllUoih. der Keric-Vaders. 



(a) In Comm. Bist, pag 4". et in Disserf. Baumgarteni Theol. Polem. praemissa Part, II. pag. 

 7 sqq. Yüe Böszier 1, I. et Rosenniull. de Orig. Theol. Chr. pag. aj. 



(S) Eecte iiiouulsse videtur Rosenmiillerus 1.1., auctorem nequaquam lectorlhus persiiarlere vo- 

 luisse, se levera cum Deo Angelisque iustitiiisse coUoqulura, neque docere se ea, quae tradit, a Deo 

 accepisse, verum forma orationis parabolica usura fuisse, ut delectarel lectores : quare non soliim col« 

 loqiiirm cum Deo Angelisque finxiöse , verum Interdnm cum puella (Lib. I. Vis. I. Cap. I, ) cum anti 

 (ibid. 2.) cet.; hinc Hermae colloquia comniode cum Cebetis tubula comparari posse. 



(4) De hac versione legatur Barthius in opere mox citando pag. 85 1, SSg. 



( 5) CS. Caveus, Fahrielus B. Gr, Ittig. et opeiae pretium est legere Uugonis Grolii 

 Epist. quam exhibet Barthius pag. 846. Celerum de Hermae Pastoris Edit, prima, quam Jac, 

 Faber Stapulensis edidit Paris. i5i3. fol., ut et de reliquis egernnt Ittig. 1. 1, pag. i85. Ca- 

 veus pag. 3r. Fabricius B. G. Vol. Y. pag. 3o. qui eliam fragm. Hermae ex Doclrina ad Antio- 

 chum ducem , edila sub nomine S. Athanasii Alexandrini exhibet, i. 1, pag 9; quibtis adda- 

 lur Barthii ad Hermae Pastorem annof. , quae exslat in Vol. isto , quo item de Claudia ni 

 Mamerti statu animae quaedam sunt notata. Cygueae i655. Denique de Barnaba, ut et de rc» 

 liquis Patribus Apostollcis eonsuli meretur Liber, qui nuperrime ad meam perrenit notitiam, cooscrip- 



itt» 



