COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLO^ICAM. 89 



ijui» salulem actcmam adipisci possit ( Lib. IIL Sim. IX. 26.). Ex häc igitiir •cogiiitione 

 Dei, sponte sua profluere facit auctor fidueiam in Dco, qiiam hominibus scrio mjungif. 

 Fiduciae autem dubilationcm ( ^i^ux'xv ) opponens ait : i> Tolle a te dubilalionem et nihil 



> omnino dubitcs" < Lib. III. Mand. IX. Lib. I. Vis. 1. 1. III. 2, 8, 10, 11. IV. 2.). 

 Porro »immiltite" inquit i sollicitudines vesiras super Dominum et ipse dirig-el cas " (Lib. 

 I. Vis. IV. 2.). Eädem quidem cum fiducii omnia a Deo pelenda jiibet: j Pelens a 



> Domino ne dicas , quomodo possim aliquid pelere a Deo et obtinerc , -cum sim pec- 

 t calor tantorum malorum in Dominum ? Noli hoc cogitare , sed ex totis praecordiis 

 » convertcre ad Dominum. Pete sine dubitatione. — > Ex omnibiis petitionibus tuis nihil 

 » deerit tibi, si sine dubitatione petieris a Domino." Itaque si vel quis a Deo aliquid 

 petens, id non acceperit , vel sie nequaquam ei dubitandum est ( Lib. II. Mand. IX, X- 

 1,2, 3. col. I. Vis. 2.). Sed huic fiduciae in precando addatur ctiam modestia (Lib. 

 I. Vis. III. 10. ). 



Vidimus igitur in Deo collocandam esse fidueiam atque modesiid opus esjc : banc autem 

 fidueiam et modcsliam precibus semper adesse debere veluti harum <iUri[)iUa , in promptu est; 

 Tideamus porro, quid amplius ad preccs pertinere pulavcrit Hermas; sive de precum oä- 

 jecfo et argximenlo praccepta expoiiamus. Quod ad precum objcclnm atlinet, tenendum 

 tst , ex iis.qnae paulo antca de fiducia in Deo coUocindä et de modcsli.'i diiimus , .salis 

 jam pntere precum objectum esse Dcum (cST. loci 1.). Precum vcro argumentum prac- 

 cipuum universe versari debet in omnibus c^pelendis, qiiibus hominibus opus sil (Lib. IL 

 Jland. X. sqq.); singulalim \ero Hermae ji'.bclur a Deo prccari mcntis ülumiaalioHcm 

 (Lib. I. Vis.L 1. Lib.ni,IX.2. coll.I. Vis. ULI.), porro jusliliam (Lib.L Vis. III. 1.). 

 Praelerca ad preces perSincre ccnsciur hilarilas, tristitiac opposita ; »Semper cnim ," in- 

 quit angclu5, i> oratio Irisli? hominis nnn habet virlul«n (vim) , ut acccdnl ad altare De».", 

 Hacc cum Hermas non intellexissct , cum hujus rci causam inlerrogat : angolus vcro 

 haec Tcponit : j>Quoniam tristitla sedet in corde ejus. Cum ergo mixta fuerit oratio viri 



> cum Irisiitiä , non paUclur oralioncm mundam adscendeix; ad aliare Dei. Sicut enim 

 ivinum accto mixtum , eandem suavilalem non habet: sie et Iristilia Spiritu E n to mi.Kla; 

 1 caudcm oralioncm mundam non habet (Lib. II. Mand. X. 3.)." Poito prcccs locum ha- 

 bere debcRt cum rcvcrcnlia ßexisque geuibus (Lib. I. A'is. I. !•). Acccdal opjrtcl de-: 

 nique pcccalonim poenitcntia (Lib. III. £im. IX. 32 et 33.). Üna pooniteutia post Brip- 

 tisiuum conccdiiur, qua poccalorum rcniispioucm obtißcri pos"e staluitur, cli:inisi quis ja 

 ^■avissimum peccalum incideril. Poenitcnlia , auctore Hermä, efScit ill:'m animi scn- 

 slim , quo plane peccatonim simus oonwii , animique dcmissionem operalur ( cfP. Lib. IL- 

 Band. IV. 2, 3. Lib. III. Sim. VII.). 



Pracccjita mornlia praelerca, quae Deum spectant , proxime seqi'ifur praeceplum de, 

 iid« Dco habendd- » Cicdendum est," ut ait > quod uuu« est Deus, qui omnia fvea- 



21 > Vit 



