100 S T E P H A N I P E T R I HEYNS, 



nus ( 1 ). Licet igiUir haec sententia pietati ianoxia sil , vcrilali lamen contraria iiihilo- 

 minus habenda videlur. Nee mirum est velcrum nonnullos eaiulcrn arripuissc scnlenliain , 

 quam deprehendimus in Herma, qui Pauli aequalis existimaijatur , quo momenli noa 

 ininimum huic additum est opiuioni. 



Sic quidem recte sese habent praecepta de fugieudo mendacio, verum quoniodo ea , 

 quae ipse de se professus est (cf. § 6. p. 95. in notä) , cum viri pielale conciliari possinl, 

 equidem non intelligo. Porro nimis acriter judicatur Vis. I. (cf. § 6.). Nam hoc loco 

 nihil aliud dixisse fertur, quam felicem se futurum esse, si ejusmodi uxorcm , quahs iila 

 erat , quae ibi describitur , oblinere posset. Quod si nihil aliud , quam lioc fcccrat , 

 uon peccasse videtur: habebat enim Hermas, ut ex sequentibus patet, uxorcm lorpiaccm 

 et morosam; igitur sine ullo crimine dicere potuit, in melius reslilutum iri sorlem suam, si 

 uxorem virtutibus ornatam, ducere licitum esset. Sed ob hoc ipsum castigatur Ilermas; 

 igitur aut nonvere locutus est, quando se nihil aliud dixisse professus est, aut nimis dure 

 ci dictum illud imputatum fuit. Nam cognilum ei fuisse Jesu effatum Math. V. 27. staliic- 

 re , non a verosimili abhorret. Neque vero ratione probari potest , sed potius ausleri quid 

 «apere videtur, quando dicitur (Lib. II. Mand. IV.): maritum , cujus uxor in adullerio 

 denrehensa est , posse eam et deberc a se depellere ; at et ipsum moechari si aliam , 

 priore vivcnte , ducat. Cum hoc ipso adulterio , pacli ronjngalis , quam dicunt , cssenlia sit 

 violata atque innocens pars nihil ad violandum hoc pactum contulcnt , quarc non licet 

 iiovum pactum cum alia inire (2)? Sed neque illa sententia Sacrae Scriplurae auclori- 

 tate probari potest : aliter docelur Matth. V. 32. XIX. 9. Luc. XVI. 18. atque 1 Cor. V. 

 11 15. Igitur quicunque talcm profitetur scnlcnliam , non tantum auslcrum sc jiraebet, 

 venim disertis verbis Sacrae Scripturae conlradicit (3). 



Laudari denique mercrelur pracccptum de liberalitate , nisi ilhid ausam dedisset ojiinio- 

 ni quae deinccps in abusum abiit , quo quis nimirum liberalitate suä pietatis partit-r ps 

 fieri statuitur (4). Sed haec hacteuus. Verbo videamus, quo nomine laudauda siut 

 auctoris praecepta. 



Quaedam reprehendimus vilia , quae in Hermac praecepfis moralibus rcgnare uobis vidr- 

 ])antur,ut igitur eorum virtules item aestimemus, judicii flagitat inlegritas. Quaniquam for- 

 ma ( v. gr. Visiones , Mandata , Similrtudines ) , qua auctor praecepta sua involverit , non 

 ubivis acque apta ornataque videatur, ipsa tarnen doctrina moralis omnino probaiida e.sl. 

 I'am si ea , quae Deum speetant , considercmus officia , illa ita sunt comparata , ut vix 



iili- 



( I ) In vita Mosispag, ig^. 



(a) CfT. Barbeyrac Cap. IV. el idem ad P uflendor fluni J. H. el G. Lib. VI. i. 



(3) Reinhard Vol. V. pag. i^a. 



(,l ) M im seh er. I. 1. 



